İtalya Vergi Sistemi: 2026 yılında Bireyler ve Şirketler İçin Güncel Rehber

İtalya’da çalışan, işletme yürüten, mesleki faaliyetlerde bulunan veya gelir elde eden bireyler genellikle İtalyan vergilerini öderler. Vergi matrahı genellikle sosyal güvenlik katkı payları ve izin verilen indirimlerden sonra hesaplanır.

İtalyan vergilerini ayrıntılı olarak incelemeden önce, İtalya’da kimlerin vergi ödemekle yükümlü olduğunu anlamak önemlidir. 

Bireyler

Bir birey, bir yıl içinde en az 183 gün boyunca aşağıdaki koşullardan bir veya daha fazlasını karşılıyorsa İtalya’da vergi mukimi kabul edilir:

• İtalya’da alışılmış ikametgahına sahipse;
• İtalya’da ana kişisel ve ailevi ilişkilerinin merkezlendiği yer olan yerleşim yerine (domicilio) sahipse;
• Fiziksel olarak İtalya’da bulunuyorsa;
• İtalyan yerleşik nüfus kayıt sistemine kayıtlıysa^{[3]Kaynak: İtalyan Vergi Dairesi. Vergi amaçlı ikamet}.

Bu koşullardan en az biri karşılanmadığı sürece, kişi yerleşik olmayan (non-resident) olarak kabul edilir. İtalyan vergi mukimleri, dünya genelindeki gelirleri üzerinden vergi öderler. Yerleşik olmayanlar ise genellikle sadece İtalya kaynaklı gelirleri üzerinden vergilendirilir.

Şirketler

Bir şirket veya kuruluş, vergi döneminin çoğunda tescilli ofisi, fiili yönetim merkezi veya ana olağan yönetim merkezi İtalya’daysa İtalya’da vergi mukimi kabul edilir. Yerleşik şirketler dünya genelindeki gelirleri üzerinden vergilendirilir. Yerleşik olmayan şirketler ise genellikle sadece İtalya kaynaklı gelirleri üzerinden vergilendirilir^{[4]Kaynak: İtalyan Vergi Dairesi. Vergi matrahı nasıl hesaplanır}.

İtalya'da bir şirket kurmak veya yerel bir işletmeden hisse satın almak, 4 ayda oturma izni alınmasını sağlayan bir yatırım programı olan İtalya Golden Visa için uygunluk sağlayabilir.

İtalya’daki bireyler; gelirlerine, varlıklarına, ikamet durumlarına ve kişisel şartlarına bağlı olarak farklı vergiler ödeyebilirler. Başlıca vergiler arasında kişisel gelir vergisi, sosyal güvenlik katkı payları, sermaye kazancı vergisi, veraset ve intikal vergisi ile araç vergisi yer alır.

Kişisel gelir vergisi

Federal vergi. İtalyan mukimleri ve ülkede para kazanan yabancılar kişisel gelir vergisi (IRPEF) ödemek zorundadır. Bu vergi; sermaye geliri, istihdam, serbest meslek, girişimcilik faaliyeti ve arazi gelirini içeren toplam gelir üzerinden uygulanır.

Vergi mukimi statüsündeki bireyler hem İtalya’da hem de yurt dışında elde ettikleri gelirler üzerinden vergi öderler. Yerleşik olmayanlar ise vergiyi yalnızca İtalya’da elde edilen gelir üzerinden öderler.

IRPEF artan oranlıdır, yani gelir miktarı arttıkça vergi oranı da yükselir. Vergi oranı %23 ile %43 arasında değişmektedir.

İtalya’nın 2026 yılı kişisel gelir vergisi oranları şöyledir:

• €28.000'ye kadar — %23;
• €28.001 ile 50.000 arası — %33;
• €50.001 ve üzeri — %43.

Bölgesel ve belediye ek vergileri. Gelir vergisine ek olarak, İtalya'daki bireyler %1,23—3,33 oranında bölgesel gelir vergisi ve %0,9'a kadar belediye vergisi öderler^{[5]Kaynak: İtalya Ekonomi ve Maliye Bakanlığı. Bölgesel ek IRPEF oranları kararnamesi}. İtalya'daki her bölge ve belediye, sakinleri için vergi oranını değiştirebilir. Daha zengin bölgeler genellikle daha yüksek oranlar öder.

İtalya’da kişisel gelir vergisi yılda bir kez ödenir. Ödeme €257,52 veya daha fazlaysa iki taksit halinde ödenmesi de mümkündür. %40'lık ilk taksit 30 Haziran’a kadar, kalan %60'lık kısım ise aynı yılın 30 Kasım'ına kadar ödenmelidir^{[6]Kaynak: İtalyan Vergi Dairesi. IRPEF nasıl ödenir}.

İndirimler. Belirli harcamalar toplam vergiye tabi geliri azaltabilir. Bunlar arasında tıbbi harcamalar, eğitim, çocuk bakımı, ipotek faiz ödemeleri, bağışlar, mülkte yapılan tadilatlar ve bazı enerji tasarrufu iyileştirmeleri yer alır.

Özel Vergi Rejimi. Yüksek net değerli yabancılar Özel Vergi Rejimi'ne kaydolabilirler. Bu rejim, yeni mukimlerin tutarı ve niteliği ne olursa olsun yabancı kaynaklı gelirleri için yılda €300.000 tutarında sabit bir rakam ödemelerine olanak tanır. 

Programa hak kazanmak için bireylerin önceki 9 yıl boyunca İtalya’da yerleşik olmaması gerekir. Rejim, vergi mükellefiyetinin başladığı ilk yıldan itibaren 15 yıl boyunca geçerlidir.

Sosyal güvenlik katkı payları 

İtalyan çalışanlar genellikle maaşlarının yaklaşık %10'unu İtalyan Ulusal Sosyal Güvenlik Kurumu’na öderler^{[7]Kaynak: İtalyan Ulusal Sosyal Güvenlik Enstitüsü. Katkı oranları}. 

Kendi hesabına çalışanlar (self-employed) sosyal katkı paylarını daha yüksek bir oranda öderler. Zorunlu bir emeklilik fonu kapsamında olan bireyler %24 oranında katkı payı yatırırlar^{[8]Kaynak: İtalyan Ulusal Sosyal Güvenlik Enstitüsü. Zanaatkarlar ve tüccarlar yönetimi: 2026 katkı payları}. Ayrı bir sosyal güvenlik rejimine kayıtlı, KDV numarası olan serbest meslek sahipleri yaklaşık %26,07 oranında katkı payı öderler^{[9]Kaynak: İtalyan Ulusal Sosyal Güvenlik Enstitüsü. Zanaatkarlar, tüccarlar ve ayrı yönetim için RR Formunu doldurma talimatları}. 

Sermaye kazancı vergisi 

Sermaye kazancı vergisi, bir kişinin bir varlığı başlangıçta ödediği fiyattan daha yüksek bir fiyata satması durumunda ödenir. Gayrimenkul, inşaat arazisi, hisse senetleri, tahviller, diğer finansal araçlar, değerli metaller ve kripto varlıklar vergiye tabi sermaye kazancı oluşturabilir. Standart vergi oranı %26'dır.

Beş yıldan fazla elde tutulan veya miras kalan gayrimenkullerden elde edilen sermaye kazançları genellikle gelir vergisinden muaftır.

Temettüler ve faizler genellikle %26 oranında vergilendirilir. 1 Ocak 2026'dan itibaren kripto varlıklardan elde edilen kazançlar ve diğer gelirler %33 oranında vergilendirilmektedir. İtalyan devlet tahvillerindeki vergi oranı %12,5'tir.

Ticari faaliyet dışındaki hisse senetlerini elinde bulunduran bireylerin aldığı temettüler, nitelikli iştiraklerden gelen temettüler dahil olmak üzere, genellikle %26 oranında vergilendirilir. 

Veraset ve intikal vergisi

İtalya’da veraset ve intikal vergisi Avrupa’daki en düşük oranlardan birine sahiptir. Vergi oranı %4 ile %8 arasında değişir ve katılımcıların ilişkisine bağlıdır:

1. Doğrudan mirasçılar veya alıcılar, €1 milyonun üzerindeki miras veya bağış miktarı için %4 vergi öderler. Doğrudan mirasçılar eşler, çocuklar, ebeveynler ve bazen torunlar olabilir.
2. Kardeşlerden €100.000'yi aşan değer üzerinden %6 vergi alınır.
3. Dördüncü dereceye kadar olan aile üyeleri, mirasın veya bağışın tüm değeri üzerinden %6 ödemek zorundadır.
4. Diğer mirasçılar, alıcılar ve akraba olmayan mirasçılar tüm miktar üzerinden %8 öderler.

Miras kalan gayrimenkuller, mülk değeri üzerinden %2 ipotek vergisi ve %1 kadastro vergisinin toplamı olan ekstra %3 oranında vergilendirilir. Yerleşik olmayanlardan yalnızca İtalya’da bulunan varlıklar üzerinden veraset ve intikal vergisi alınır.

Tam hayat sigortası poliçeleri, devlet tahvilleri ve hisseleri ile bir aile işletmesindeki öz kaynaklar İtalyan miras hukukuna göre vergilendirilmez.

Araç vergisi 

Araç vergisi, İtalya’da kayıtlı olan tüm motorlu taşıtlar için, kullanılmasalar dahi yıllık olarak alınır. Vergi ayrıca uzun vadeli kiralama, finansal kiralama veya taksitle satın alınan araçlar için de geçerlidir. 

Vergi oranı aracın kilowatt cinsinden motor gücüne, aracın kayıtlı olduğu bölgeye ve aracın AB emisyon sınıflarına (Euro 0—6) bağlıdır. 4, 5 ve 6. sınıf araç sahipleri en düşük oranı öderler.

Bölgesel olarak belirlenen oran yerel yönetim tarafından saptanır. Örneğin, Roma’da Euro 4, 5 ve 6 araçlar için 2026 oranı 100 kW’a kadar kilowatt başına €2,84 ve 100 kW üzerindeki her kilowatt için €4,26'dır. 180 beygir gücünde motora sahip standart bir araç yaklaşık 132 kW’tır, bu nedenle Roma’daki yıllık vergi yaklaşık €420,32 olacaktır. 

Napoli’de oran daha yüksektir: 100 kW’a kadar kilowatt başına €3,12 ve 100 kW üzerindeki her kilowatt için €4,69. Bu, aynı aracın sahibinin yılda yaklaşık €462,08 ödeyeceği anlamına gelir.

Ödenecek tam vergiyi Automobile Club d’Italia web sitesinden hesaplayabilirsiniz^{[10]Kaynak: İtalya Otomobil Kulübü. Araç vergisi hesaplayıcı}. Bunun için aracın plaka numarası ve ikamet edilen bölge gerekecektir.

Vergi indirimleri ve muafiyetleri için uygun olan belirli araç türleri şunlardır:

• 30 yaşını aşmış tarihi araçlar;
• engelli sürücüler için tasarlanmış araçlar;
• elektrikli araçlar ve sıvılaştırılmış petrol gazı (LPG), doğal gaz veya hibrit ile çalışan araçlar;
• yeniden satış için bayiye teslim edilen araçlar^{[11]Kaynak: Lazio Bölgesi. Araç vergisi ödemeleri}.

Servet vergisi 

İtalya’da servet vergisi, İtalyan mukimlerinin ülke dışında sahip olduğu mülkler ve finansal yatırımlar üzerinden alınır. Gayrimenkul için vergi oranı kadastro değerinin %1,06'sıdır.

Servet vergisi, ana ikametgah olarak kullanılan mülklere veya eşe tahsis edilen aile konutuna uygulanmaz. Ayrıca toplam tutar €200'den az ise ödeme yapılması gerekmez.

Yabancı finansal varlıklar, finansal ürünlerin değerinin %0,2'si oranında vergilendirilir. İmtiyazlı vergi rejimine sahip yargı bölgelerinde tutulan finansal ürünler için oran %0,4'tür.Hisselerin ortalama yıllık değeri €5.000'yi aşmıyorsa vergi uygulanmaz.

İtalya’daki şirketler ikamet durumlarına, gelir kaynaklarına ve ticari faaliyetlerine göre vergilendirilir. İtalyan vergi mukimi şirketler genellikle dünya genelindeki gelirleri üzerinden vergi öderken, mukim olmayan şirketler yalnızca İtalya kaynaklı gelirleri üzerinden vergilendirilir. Başlıca kurumlar vergileri IRES, IRAP, KDV ve işveren sosyal güvenlik katkı paylarıdır.

Ticari gelir vergisi

İtalyan kurumlar, dünya çapındaki kârları üzerinden kurumlar vergisi (IRES) ve bölgesel üretim vergisi (IRAP) ödemek zorundadır. Yerleşik olmayan şirketlerden yalnızca İtalya kaynaklı gelirleri için ücret alınır^{[12]Kaynak: İtalyan Vergi Dairesi. Kurumlar vergisi}.

Standart kurumlar vergisi oranı %24'tür^{[13]Kaynak: İtalyan Vergi Dairesi. Kurumlar vergisi — IRES}, bölgesel üretim vergisi ise %3,9 oranında alınır. Bölgesel otoriteler IRAP oranlarını %0,92 sınırları dahilinde artırabilir veya azaltabilir^{[14]Kaynak: İtalya Ekonomi ve Maliye Bakanlığı. IRAP: vergi kuralları}.

Bazı şirketler bölgesel üretim vergisini daha yüksek bir oranda öderler. Örneğin, bankalar ve finansal kuruluşlar için IRAP oranı %4,65 iken, sigorta şirketlerinden %5,9 alınır.

Şirketin vergilerini beyan ederken, varlıkların amortismanı, faiz ödemeleri ve bağışlar gibi izin verilen belirli indirimleri mahsup edebilirsiniz.

İtalya; Basilicata, Calabria, Campania, Molise, Puglia, Sardinya, Sicilya ve Abruzzo’daki desteklenen alanları içeren Güney İtalya Tek Özel Ekonomik Bölgesi (ZES Unica) bünyesindeki üretim tesislerine yatırım yapan şirketler için vergi muafiyetleri ve daha düşük oranlar sunmaktadır^{[15]Kaynak: İtalyan Vergi Dairesi. 2026’da tek SEZ yatırımları için vergi kredisi}.

Belirli maddi olmayan varlıklarla ilgili uygun araştırma ve geliştirme faaliyetleri yürüten şirketler, uygun maliyetler için ek %110 indirim sağlayan Patent Box rejiminden yararlanabilirler.

Kurumsal sermaye kazançları 

Kurumsal sermaye kazançları da %24 gelir vergisine tabidir. Ancak, belirli bir katılım muafiyeti rejimi (PEX) kapsamında, İtalyan şirketlerinin iştirak satışlarından elde ettikleri sermaye kazançları IRES’ten %95 oranında muaf tutulabilir.

Belirli araştırma ve geliştirme faaliyetlerine yatırım yapan şirketler vergi kredisinden yararlanabilirler. Bu, gelir vergisi, bölgesel üretim vergisi veya sosyal güvenlik katkı paylarının miktarını azaltabilir. Vergi kredisi, yıllık maksimum €5 milyon sınırı dahilinde %10'dur.

Kendi hesabına çalışanlar ve bireysel girişimciler için vergiler

Kendi hesabına çalışanlar ve bireysel girişimciler, €50.000'yi aşan gelirler üzerinden %23 ile %43 arasında değişen olağan artan oranlı vergi oranları ile kişisel gelir vergisine (IRPEF) tabidir^{[16]Kaynak: İtalyan Vergi Dairesi. Kişisel gelir vergisi oranları ve hesaplama}.

Kendi işini kuranlar veya serbest çalışanlar, Regime Forfettario adı verilen özel bir vergilendirme rejiminden yararlanabilirler. Bu rejim, gelir vergisi ve IRAP'ın %15'lik tek bir vergiyle değiştirilmesini sağlar. Hak kazanmak için gelirlerinin yılda €85.000'den az olması gerekir. Ayrıca, çalışan işçiliği için toplam harcamalar ve personel ücretleri €20.000'yi aşmamalıdır^{[17]Kaynak: İtalyan Vergi Dairesi. Sabit oranlı rejim üzerine 32 sayılı sirküler}.

Mükellef önceki 3 yıl boyunca herhangi bir sanatsal, mesleki veya ticari faaliyette bulunmamışsa, bu vergi ilk 5 yıl için %5'e düşürülebilir.

KDV veya satış vergisi

İtalya’daki her işletmenin ürün ve hizmetleri üzerinden katma değer vergisi (KDV) alması gerekir. İtalya’da buna IVA denir. İtalya’da standart KDV oranı, vergiye tabi satışların %22'sidir. Çoğu mal ve hizmet için geçerlidir.

Bazı ürün ve hizmet kategorilerinde indirimli KDV oranları uygulanmaktadır:

• Restoranlardaki yiyecekler, şaraplar ve alkol, zeytinyağı, su kaynakları, toplu taşıma, emlak bakım hizmetleri, otel konaklaması, tiyatro gösterileri ve konserler için %10;
• Bazı sosyal hizmetler ile fesleğen, biberiye, adaçayı ve kekik gibi otlar için %5^{[18]Kaynak: İtalyan Vergi Dairesi. 3 Mayıs 2017 tarihli 56 sayılı karar};
• Temel gıda ve tarım ürünleri, kitaplar, gazeteler, tıbbi cihazlar ve tekerlekli sandalyeler için %4;
• Uluslararası nakliye hizmetleri, topluluk içi ve uluslararası ticaret, eğitim, sağlık, sigorta ile ilgili hizmetler ve gayrimenkul işlemleri için %0 veya KDV muafiyeti.

İtalya, önceki yılki yıllık brüt geliri €85.000'ye kadar ve çalışan işçiliği ile iş ortaklarına yapılan ödemeler için toplam brüt harcaması €20.000'ye kadar olan küçük işletmelere KDV yükümlülüklerinden muafiyet sunmaktadır.

Çoğu vergi mükellefi KDV beyannamelerini bir sonraki ayın 16'sına kadar hesaplar ve öder. Kendi hesabına çalışanlar ve hizmet işletmeleri için yıllık cirosu €400.000'den veya diğer faaliyetler için €700.000'den az olan vergi mükellefleri KDV’yi üç ayda bir ödeyebilir. İlk üç çeyreğin ödemeleri 16 Mayıs, 20 Ağustos ve 16 Kasım tarihlerinde yapılır. Bu durumda, vadesi gelen KDV’ye %1 faiz eklenir. 

Sosyal güvenlik katkı payları

İtalyan şirketleri tarafından ödenen sosyal güvenlik katkı payları genellikle çalışanların brüt ücretinin yaklaşık %30'una tekabül eder, ancak kesin oran sektöre, çalışan kategorisine ve geçerli sosyal güvenlik fonlarına bağlıdır.

Toplam katkı payı işveren ve çalışan arasında bölünür. Genel zorunlu emeklilik planı kapsamındaki çalışanlar için standart emeklilik katkı payı brüt ücretin %33'üdür; bunun %9,19'unu genellikle çalışan öder, kalan kısmı ise işveren karşılar^{[19]Kaynak: İtalyan Ulusal Sosyal Güvenlik Enstitüsü. Katkı oranları}.

İtalya’da vergi mukimi olmak gayrimenkul üzerindeki vergi giderlerini etkilemez. Emlak vergisi oranları hem yerleşik olmayanlar hem de İtalyan vatandaşları için aynıdır.

Gayrimenkul alımındaki vergiler

İtalya’da gayrimenkul satın alırken birkaç vergi ödemeniz gerekir:

• tapu harcı (kayıt vergisi);
• ipotek vergisi;
• kadastro vergisi;
• belirli durumlarda KDV^{[20]Kaynak: İtalyan Vergi Dairesi. Ev satın alırken vergiler}.

Vergi oranları, mülkü bir şirketten mi yoksa özel bir kişiden mi satın aldığınıza ve mülkün ana ikametgah mı yoksa ikinci bir ev olarak mı kullanıldığına bağlıdır.

Tapu harcı, kadastro değerinin %2 veya %9'u olabilir ancak asla €1.000'den az olamaz. Mülk, alıcının İtalya'daki birincil ikametgahı ise, kadastro değerinin %2'si oranında ücret alınır. Alıcının, mülkün bulunduğu belediyedeki ikamet gereklilikleri dahil olmak üzere ilk ev yardımı koşullarını karşılaması gerekir^{[21]Kaynak: İtalyan Vergi Dairesi. İlk ev avantajlarıyla satın alma}. 

İpotek vergisi İtalya'da sabittir. Bir alıcı mülkü özel bir satıcıdan satın almak için €50, satıcı İtalya'da kayıtlı bir şirket ise €200 öder.

Kadastro vergisi ipotek vergisi ile aynıdır. Özel bir satıcıdan satın alımlarda €50, kayıtlı bir şirketten satın alımlarda €200'dir.

Satıcı kayıtlı bir şirket ise, işlem üzerinden KDV almayı seçebilir. Bu durumda alıcı, KDV'yi ve €200 tutarındaki sabit tapu harcını ödeyecektir. Bu iki durumda mümkündür:

1. Mülkün, tamamlanmasından itibaren 5 yıl içinde bir inşaat şirketinden satın alınması.
2. Konut mülkünün sosyal konut olarak sınıflandırılması.

Kayıtlı bir satıcıdan alınan ana ikametgahlar için KDV %4'tür. İkinci evler için KDV, çoğu evde %10'dur. Lüks ve görkemli evler olarak sınıflandırılan mülkler için KDV oranı %22'dir.

Gayrimenkul satışındaki vergiler

İtalya’da gayrimenkul satmak, mülkiyet süresi boyunca mülk değeri artmışsa %26 oranında sermaye kazancı vergisi ödenmesini gerektirebilir. Mülke 5 yıldan fazla sahipseniz vergi uygulanmaz. Ayrıca mülkü miras yoluyla aldıysanız sermaye kazancı vergisi de alınmaz^{[22]Kaynak: İtalyan Vergi Dairesi. Gayrimenkul sermaye kazançlarının vergilendirilmesi}.

Mülkiyet vergileri

İtalya’da gayrimenkul sahibi olmanın düzenli olarak ödenmesi gereken birkaç vergisi vardır:

• IMU — belediye emlak vergisi^{[23]Kaynak: İtalya Ekonomi ve Maliye Bakanlığı. Belediye emlak vergisi — IMU};
• TARI — atık toplama vergisi^{[24]Kaynak: İtalya Ekonomi ve Maliye Bakanlığı. Atık vergisi — TARI}.

IMU, ticari faaliyetler de dahil olmak üzere her türlü kullanım amaçlı İtalyan mülkünden alınır. Belediyeye bağlı olarak vergi oranı %0,46 ile %1,06 arasında değişebilir. Standart IMU oranı %0,76'dır.

Vergi matrahının nesnenin kadastro değeri olmadığını unutmayın. Kadastro değerini %5 oranında artırmanız ve ardından bu sayıyı bir katsayı ile çarpmanız gerekir. Bu vergi matrahına IMU vergi oranını uygularsınız.

Katsayı, mülkün türüne bağlıdır. Daireler ve diğer konut binaları için katsayı 160'tır. Mağazalar veya benzeri ticari binalar için 55'tir. 

Kendi İtalyan mülkünüzün oranını tahmin etmek için IMU hesaplayıcı web sitesini kullanabilirsiniz^{[25]Kaynak: Amministrazioni Comunali. IMU hesaplayıcı}.

Vergi, her mali yılın 16 Haziran ve 16 Aralık tarihlerinde iki taksit halinde ödenir. IMU, lüks bir konut olmaması kaydıyla mükellefin ana ikametgahı kabul edilen mülklere uygulanmaz.

Atık toplama vergisi yılda bir kez ödenir. Vergi oranı şehre, mülkün metrekaresine ve orada yaşayan kişi sayısına bağlıdır. 

Nihai TARI tutarı belediyenin tarifesine, mülkün metrekaresine ve sakinlerin sayısına bağlıdır. 2024 yılında, 100 m²'lik bir evde yaşayan 3 kişilik örnek bir hanenin ortalama atık vergisi yıllık €329 olup 2023'e göre yaklaşık %2,6 artış göstermiştir^{[26]Kaynak: Cittadinanzattiva. Atık vergisi ve atık hizmetleri üzerine 2025 raporu}.

Gümrük vergileri genellikle AB dışı ülkelerden İtalya'ya ithal edilen ve değeri €150'yi aşan mallardan alınır. Vergi oranı ürünün türüne bağlıdır ve genellikle %0 ile %17 arasında değişir; ortalama oran ise %4,2 civarındadır.

İthalat KDV’si ayrı olarak alınır. İtalya’nın standart KDV oranı %22'dir, ancak belirli mal ve hizmetlere %10, %5 ve %4 oranında indirimli oranlar uygulanır.

İhracat vergileri genellikle İtalya'dan çıkan mallardan alınmaz.

İtalya, mukimlerini ülkenin ekonomik büyümesine ve sürdürülebilirliğine yatırım yapmaya teşvik etmek için çeşitli vergi indirimleri sağlamaktadır. Önlemlerin çoğu gayrimenkul ile ilgilidir.

Süperbonus. Enerji verimliliği ve deprem hasarından korunma amaçlı bina tadilatlarında %110'a varan vergi indirimi.

Girişim; yalıtım çözümleri, verimli pencere çerçeveleri, ısıtma ve iklimlendirme sistemlerinin değiştirilmesi ve yenilenebilir enerji üretimi için tesislerin kurulması gibi çeşitli önlemleri içerir.

Yenileme bonusu. Konut binalarının kurtarma tadilatları için bir vergi indirimi. 2026 yılında, ana konut üzerindeki çalışmalar için oran %50'ye ulaşabilir. Her bir gayrimenkul nesnesi için maksimum harcama sınırı €96.000'dir. Çalışmalar; olağanüstü bakım, restorasyon ve bina yenilemeyi içerebilir.

İlk konut satın alma sübvansiyonları, İtalya'da başka bir mülke sahip olmayanlar veya önceden sübvansiyonlu olan ilk konutlarını yeni sübvansiyonlu satın alımdan sonraki 2 yıl içinde satacak olanlar için mevcuttur. Alıcının, her biri €50 olan ipotek ve kadastro vergileriyle birlikte %9 yerine %2 oranında tapu harcı ödemesine olanak tanır.

İtalya vergi ve katkı payı kaçakçılığı nedeniyle yılda €100 milyardan fazla kaybetmektedir. Mevcut en son tahmin, yaklaşık €90 milyar tutarında ödenmemiş vergi ve yaklaşık €11,5 milyar tutarında ödenmemiş sosyal güvenlik katkı payını içermektedir^{[27]Kaynak: İtalya Ekonomi ve Maliye Bakanlığı. Vergi ve katkı payı kaçakçılığı üzerine 2025 raporu}. 

Bu miktarın önemli bir kısmı ödenmemiş KDV’dir. Bunun nedenlerinden biri, İtalya’da nakit kullanımının hâlâ yaygın olmasıdır: 2024 yılında, satış noktası ödemelerinin işlem sayısı bazında %61'i, değer bazında ise %49'u nakit olarak yapılmıştır^{[28]Kaynak: İtalya Merkez Bankası. Ödeme piyasaları, altyapı ve sistemler raporu no. 68}.

Vergi kaçakçılığı sorunu nedeniyle İtalya, hatalı, eksik veya hileli vergi beyanları için ağır cezalar uygulamaya koymuştur. 1 Eylül 2024 tarihinden itibaren işlenen ihlaller için bunlardan bazıları şunlardır:

• Vergi beyannamesinin verilmemesi durumunda ödenecek vergilerin %120'si;
• Hatalı vergi beyannameleri için ödenecek daha yüksek verginin veya kullanılan daha düşük kredinin %70'i;
• Ödenmeyen veya geç ödenen verginin %25'i; gecikme 90 günü aşmazsa ceza %12,5'e düşürülür; 15 güne kadar olan gecikmelerde ceza günlük bazda daha da azaltılır^{[29]Kaynak: İtalyan Vergi Dairesi. 14 Haziran 2024 tarihli 87 sayılı Kanun Hükmünde Kararname}. 

Hayali işlemler için fatura düzenlemeyi, sahte vergi beyannamelerini, muhasebe belgelerini gizlemeyi veya yok etmeyi içeren vergi dolandırıcılığı çok daha yüksek para cezalarına ve hapis cezasına neden olabilir.

İtalya’daki yabancılar statülerine göre farklı vergi kurallarıyla karşılaşabilirler: turist, yerleşik olmayan vergi mükellefi veya yeni bir vergi mukimi. 

Turistler için vergiler

Çoğu İtalyan şehrinde gezginler; otellerde, pansiyonlarda veya kiralık tatil yerlerinde konaklamak için bir turist vergisi öderler. Vergi oranı şehrin popülerliğine, konaklama süresine ve konaklama türüne bağlıdır. Her belediye vergi oranını bağımsız olarak belirler. Milano’da oranlar kişi başı günlük €3 ile 12 arasında değişmektedir. 

Venedik ayrıca, bir muafiyet uygulanmadığı sürece planlanan tarih ve saatlerde günübirlik ziyaretçiler için bir Erişim Ücreti uygulamaktadır. Günübirlik ziyaretçiler ücreti varıştan önce çevrimiçi olarak ödemeli ve ödeme veya muafiyet kanıtı olarak bir QR kodu almalıdır. Belediye müfettişleri ana varış noktalarında ve Venedik’in tarihi merkezinde rastgele kontroller yapmakta ve ziyaretçiler talep üzerine QR kodunu sunmalıdır.

AB dışı ülke vatandaşları, fatura başına €70'den fazla kişisel veya ailevi kullanım için mal satın almaları durumunda İtalya’da KDV iadesi alma hakkına sahiptirler^{[30]Kaynak: İtalya Gümrük ve Tekel Dairesi. OTELLO vergisiz alışveriş prosedürü}.

Yerleşik olmayanlar için vergiler

Yerleşik olmayanlar İtalya’da gelir elde ederlerse gelir ve sermaye üzerindeki vergi ödemelerini azaltabilirler. İtalya ile vergi mukimi oldukları ülke arasında bir çifte vergilendirmeyi önleme anlaşması (DTA) varsa, vergileri tek bir ülkede veya her iki ülkede ancak daha düşük oranlarda ödeyebilirler. İtalya ile çifte vergilendirmeyi önleme anlaşması imzalayan ülkelerin tam listesi İtalya Ekonomi ve Maliye Bakanlığı'nın web sitesinde bulunabilir.

Ülkeler arasında DTA yoksa, hem İtalya’da hem de vergi mukimi olduğunuz ülkede vergi ödemeniz gerekecektir^{[31]Kaynak: İtalya Ekonomi ve Maliye Bakanlığı. Çifte vergilendirmeyi önleme sözleşmeleri}.

Yeni vergi mukimleri için kurallar

Yeni vergi mukimleri; İtalya dışındaki gayrimenkullerden elde edilen kârlar, yabancı faizler, temettüler ve sermaye kazançları dahil olmak üzere küresel gelirleri üzerinden İtalya'da vergi öderler. Ayrıca İtalya, ülkede yaşamanın en çekici avantajları arasında yer alan özel vergi rejimleri sunmaktadır.

Son 10 yılın 9'unda İtalya’da vergi mukimi olmayan yeni mukimlere Özel Vergi Rejimi sunulmaktadır. İtalya dışı kaynaklı tüm gelirleri için 15 yıla kadar yılda €300.000 tutarında sabit oranlı bir vergi ödeyebilirler.

Yabancı işçiler, vergi ikametgahlarını İtalya'ya taşıyarak yeni Lavoratori Impatriati rejimine başvurabilirler. Bu rejim, €600.000 yıllık gelir sınırı dahilinde, uygun istihdam, benzer istihdam veya serbest meslek gelirinin %50'sinin vergiden muaf tutulmasına olanak tanır^{[32]Kaynak: İtalyan Vergi Dairesi. 209/2023 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamında gelen işçiler rejimi}.

Özel vergi statüsü 5 yıl geçerlidir ancak bir 5 yıl daha uzatılabilir. Hak kazanmak için kişinin İtalya’ya taşınmadan önceki üç vergi yılında İtalyan vergi mukimi olmaması gerekir. İş faaliyeti vergi döneminin çoğunda İtalya’da gerçekleştirilmelidir.

Emekliler, yabancı kaynaklı gelirleri üzerinden %7'lik sabit vergi oranından yararlanabilirler. Hak kazanmak için yabancı bir kuruluştan emekli maaşı almaları ve vergi ikametgahlarını İtalya'daki uygun bir belediyeye taşımaları gerekir. 

Nisan 2026'dan bu yana, uygun belediyeler için nüfus sınırı 20.000'den 30.000 nüfusa çıkarılarak rejim kapsamında mevcut olan yerlerin sayısı genişletilmiştir. Vergi rejimi maksimum 9 yıl geçerlidir^{[33]Kaynak: İtalyan Vergi Dairesi. Yabancı emekliler için isteğe bağlı rejim}.

İtalya Yatırımcı Vizesi programına katılan ve oturma izni alan işletme sahipleri, yılda 183 gün İtalya'da kalmak zorunda değildir. Yatırımcı kendi ülkesinde vergi mukimi olarak kalabilir ancak İtalya'da İtalyan işletmesinden elde ettiği gelir üzerinden vergi öder.

Yatırımcı Vizesi olarak da bilinen İtalya Golden Visa, varlıklı kişilerin İtalya'da yasal mukim olmalarının en hızlı yoludur. Üçüncü ülke vatandaşlarının ülke ekonomisine yatırım yaparak 4+ ay içinde İtalyan oturma izni almalarına olanak tanır.

İtalya seçebileceğiniz 4 yatırım seçeneği sunar:

1. İtalyan makamları tarafından onaylanmış yenilikçi bir girişime en az €250.000 yatırım yapın.
2. İtalya’da kurulmuş ve faaliyet gösteren bir şirkete €500.000 veya daha fazla yatırım yapın.
3. Sosyal açıdan temel projelere €1.000.000 veya daha fazla yatırım yapın.
4. En az €2.000.000 tutarında devlet tahvili satın alın.

İtalya Golden Visa programı kapsamında düzenlenen oturma izni 2 yıl geçerlidir. Yatırımın sürdürülmesi halinde 3 yıl daha uzatılabilir. Yatırımcılar aile üyeleriyle birlikte başvurabilirler: eş, çocuklar ve ebeveynler.

İtalyan mukimleri birçok önemli avantaja erişebilir. Örneğin, Schengen ülkelerine vizesiz seyahat edebilir, çocuklarını İtalyan üniversitelerine kaydettirebilir ve sınırlar yabancılar için kapalıyken bile İtalya'ya girebilirler.

5 yıllık ikametten sonra yatırımcılar İtalya'da daimi ikamet için başvurabilirler. Bir 5 yıl daha geçtikten sonra, vatandaşlığa kabul yoluyla İtalyan vatandaşlığı için hak kazanırlar.

Vatandaşlığa kabul edilmek için vatandaşlık adaylarının dil sınavını geçmeleri ve sabıka kayıtlarının temiz olması gerekir.

Immigrant Invest, Yatırımcı Vizesi programı da dahil olmak üzere müşterilerin İtalya'da ikamet için uygun bir yol seçmelerine yardımcı olur. Ekibimiz, başvuru sahibinin koşulları karşılayıp karşılamadığını kontrol eder, belgelerin bir listesini hazırlar ve müşteriyi her aşamada destekler: ilk değerlendirmeden İtalya'ya girdikten sonra oturma izni başvurusu yapmaya kadar.

Yardımımız belge hazırlığının ötesine geçer. Müşterilerin İtalya’ya taşınmanın vergi durumlarını nasıl etkileyebileceğini anlamalarına yardımcı oluyoruz. Bu; müşterinin bir İtalyan vergi mukimi olup olmayacağının, hangi gelirin İtalya’da vergilendirilebileceğinin ve yeni mukimler, yabancı işçiler, emekliler veya yüksek net değerli bireyler için özel vergi rejimlerinin uygulanıp uygulanamayacağının analiz edilmesini içerir.

Lisanslı ve tanınmış vergi danışmanlarıyla ortaklık yapıyoruz. Taşınma, yatırım ve varlıkları önceden yapılandırmaya yardımcı olurlar, böylece müşteri İtalya’da ikamet edebilir ve vergi yükümlülüklerini yasal ve verimli bir şekilde planlayabilir.

1. Çoğu İtalyan vergisi ulusal düzeyde belirlenir ancak bölgesel ek vergileri de vardır. Belediyeler belirli limitler dahilinde vergi oranlarını değiştirme hakkına sahiptir.
2. İtalya’daki bireyler gelirleri, sermaye kazançları, mirasları ve araçları üzerinden vergi öderler. Gelir vergisi artan oranlıdır ve %23 ile %43 arasında değişir. İtalya’da veraset ve intikal vergileri Avrupa’nın en düşükleri arasındadır; oran %4 ile %8 arasındadır.
3. İtalya’daki şirketler için temel vergiler %24 kurumlar vergisi, yaklaşık %3,9 bölgesel üretim vergisi ve %22 KDV’dir.
4. İtalya’da mülk satın alırken tapu harcı, ipotek ve kadastro vergilerini ödemeniz gerekir. Oranlar çoğunlukla mülkü kimden satın aldığınıza ve mülkü birinci mi yoksa ikinci ikametgahınız olarak mı kullanacağınıza bağlıdır.
5. İtalya’da mülk sahibi olmak aynı zamanda birkaç vergi ödemeyi de gerektirir: bir belediye emlak vergisi ve bir atık toplama vergisi. Bunların oranları mülkün türüne ve bulunduğu yere bağlıdır.
6. İtalya’daki yeni mukimler özel vergi rejimlerinden birine başvurabilirler. İtalya; yüksek net değerli bireylere, yabancı profesyonellere ve emeklilere indirimli vergi oranları sunmaktadır.
7. İtalya Golden Visa programı, ülkeye taşınmanın en hızlı yollarından biridir. Ülke ekonomisine en az €250.000 yatırım yaparak 3 ayda İtalyan oturma izni alınmasına olanak tanır.