Doğumla vatandaşlık: Yabancılara vatandaşlık veren ülkelerin 2026 yılındaki güncel listesi

Avrupa ülkeleri, doğumla vatandaşlık vermede her iki ilkeyi de birleştirir. Bu, ebeveynlerin ülke ile olan bağlarını; vatandaşlık, oturma izni veya belirli bir süre ikamet yoluyla kanıtlamaları gerektiği anlamına gelir. Doğumla vatandaşlık hakkı tanıyan ülkeler, tüm doğumlara otomatik vatandaşlık vermek yerine, belirli ikamet ve ebeveyn statüsü şartları getirir.

Birleşik Krallık, burada doğan bir çocuğa aşağıdaki durumlarda ve bazı diğer hallerde vatandaşlık verir:

• çocuk 1 Temmuz 2006’dan sonra ülkede doğmuşsa; ve
• en az bir ebeveyn İngiliz vatandaşıysa veya çocuğun doğumu sırasında ülkede kalıcı oturma iznine sahipse.

Eğer bir ebeveyn İngiliz Silahlı Kuvvetleri’nde görev yapıyorsa, çocukları da doğumda İngiliz vatandaşlığı alır. Bu kural 13 Ocak 2010’dan sonra doğan çocuklar için geçerlidir.

Diğer çoğu durumda, çocuklar İngiliz vatandaşlığını naturalizasyon yoluyla alırlar.

İrlanda’da, her iki ebeveyn de İrlanda vatandaşı olmalı veya çocuğun doğumundan önceki dört yılın üçünde ülkede yasal olarak yaşamış olmalıdır (örneğin, kalıcı ikamet temelinde). İrlanda vatandaşlığı ayrıca İngiliz vatandaşlarının çocuklarına ve Kuzey İrlanda’da yaşama hakkına sahip olanlara da verilir.

Almanya doğum yoluyla vatandaşlık prensiplerini aşağıdaki gibi uygular.

Kan hakkı ilkesiyle vatandaşlık, şu şekilde doğan çocuklara verilir:

• evli ebeveynlerden birinin Almanya vatandaşı olduğu çocuklar;

• evlilik dışı doğmuş ve annesi Almanya vatandaşı olan çocuklar;

• evlilik dışı doğmuş ve babası Almanya vatandaşı olan, babalığını kabul eden çocuklar.

Toprak hakkı ilkesiyle vatandaşlık yalnızca Almanya'da doğmuş ve ebeveynlerinden en az birinin sekiz yıldan uzun süredir orada yaşadığı bir çocuğa verilir. Almanya vatandaşlığı ayrıca İsviçre vatandaşlarının veya İsviçre sakinlerinin çocuklarına da verilir.

Lüksemburg vatandaşlığı ebeveynlerden miras alınır. Çocuk, ebeveynlerinden en az biri Lüksemburg'da doğmuşsa da vatandaşlık alır.

Her iki ebeveyn de yabancı ise, ülkede doğan bir çocuk 18 yaşına geldiğinde aşağıdaki koşullar altında Lüksemburg pasaportu almaya hak kazanır:

• ebeveynlerden en az biri çocuğun doğumundan önce ülkede en az bir yıl yaşamışsa; ve

• aile, çocuk 18 yaşına gelmeden önce ülkede en az beş yıl yaşamışsa.

Fransa, yabancıların çocuklarına vatandaşlık verilmesi konusunda katı kurallara sahiptir. Doğumda vatandaşlık verilmez ve ikamet gereklilikleri çocuğun yaşına bağlıdır.

Yunanistan. Eğer çocuk evlilik dışı doğmuşsa ve anne bir Yunan vatandaşıysa, yeni doğan bebek doğumda Yunan vatandaşı olarak kabul edilir. Sadece baba Yunan ise ve babalık kanıtlanabiliyorsa, çocuk 18 yaşından önce vatandaşlık başvurusunda bulunma hakkına sahiptir.

Doğumda vatandaşlık, ebeveynleri en az beş yıl boyunca Yunanistan’da sürekli olarak yaşamış olan çocuklara da verilir. İkamet şartı karşılanmışsa ancak çocuk başka bir ülkede doğmuşsa, altı yıl boyunca okula gittikten sonra Yunan vatandaşlığı alabilecektir.

Malta. 21 Eylül 1964 ile 1 Ağustos 2001 tarihleri arasında ülkede doğan herkes otomatik olarak Malta vatandaşı kabul edilir. Bu tarihten sonra doğan bir çocuğa, ancak en az bir ebeveyni Malta vatandaşıysa veya o da adada doğmuşsa vatandaşlık verilir.

İspanya, toprak hakkını yalnızca her iki ebeveyn de şu şartları karşılıyorsa tanır:

• vatansızsa; yani vatandaşlıkları yoksa;
• vatandaşlıklarını çocuklarına devredemiyorlarsa;
• bilinmiyorlarsa.

Bu koşullar karşılanmazsa ve ebeveynlerden hiçbirinin İspanyol pasaportu yoksa veya İspanya’da doğmamışlarsa, çocuk yine de bir yıldan fazla orada yaşayarak İspanyol vatandaşlığı alabilir. Aynı zamanda, çocuğun ebeveynleri de ülkede bir yıl yaşamalıdır, örneğin bir oturma iznine dayanarak.

Portekiz. Ebeveynlerinden en az biri Portekiz vatandaşıysa, bir çocuğa Portekiz vatandaşlığı verilebilir. Yabancıların çocukları şu durumlarda vatandaş olabilirler:

• ülkede doğmuşlarsa;
• ve en az bir ebeveyn, çocuğun doğumundan önce bir yıl boyunca Portekiz’de yaşamışsa, örneğin bir oturma iznine dayanarak.

Amerika Birleşik Devletleri, kendi topraklarında doğan tüm çocukları Amerikan vatandaşı olarak tanımaktadır. Doğumla vatandaşlık hakkı, 1868'den beri yürürlükte olan ABD Anayasası'nın 14. Değişikliği'nde yer almaktadır.

Bir kadın bir Amerikan hastanesinde doğum yaptığında, bir belge alır. Bu belgeye dayanarak bir doğum belgesi düzenlenir ve ardından çocuğun adına bir pasaport çıkarılır.

Gelecekte, çocuğun adına yıllık vergi beyannameleri sunulmalıdır: Amerika Birleşik Devletleri’nde vergiler, vergi ikametgahına göre değil, vatandaşlığa göre ödenir.

Bir çocuk 21 yaşına geldiğinde, aile birleşimi yoluyla ebeveynleri için Amerikan vatandaşlığına başvurabilir.

Kanada da, ebeveynlerin vatandaşlığına bakılmaksızın ülkede doğan tüm çocuklara vatandaşlık vermektedir. Çocuğun adına pasaport almak için bir doğum belgesi ve doldurulmuş bir başvuru formu sunulması gerekmektedir.

Meksika. Vatandaşlık, yerel bir doğum hastanesinde veya başka bir tıbbi kurumda doğan tüm çocuklara verilmektedir.

Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada’da ebeveynler, çocuğun doğumundan sonra kendileri vatandaşlığa başvuramazken, Meksika’da ebeveynler, iki yıl orada yaşadıktan ve İspanyolca dilinde ve ülkenin tarihinde ilgili sınavları geçtikten sonra Meksika pasaportu için başvurabilirler.

Karayip ülkeleri, vatandaşlık verirken hala yalnızca doğum yeri ilkesini (jus soli) uygulayan az sayıdaki ülke arasındadır. Bu, örneğin Antigua ve Barbuda’da doğan tüm çocukların otomatik olarak ülkenin vatandaşı olduğu anlamına gelir.

Karayip ülkelerinin vatandaşlığı Schengen Bölgesi ülkelerine ve Birleşik Krallık'a vizesiz giriş, İngiliz üniversitelerinde eğitim alırken sağlanan avantajlar ve 10 yıllık ABD turist vizesi için anında uygunluk gibi çok sayıda avantaj sunmaktadır.

Varlıklı kişiler, çocuklarının doğum yeri olarak nadiren bir Karayip ülkesi seçerler. Ancak, bölgedeki beş ülkeden birinden yatırım karşılığında vatandaşlık sunan bir pasaport alabilirler ve çocukları da ebeveynlerinin yeni vatandaşlığını miras alabilir.