İkinci Vatandaşlık ve İkamet Yoluyla Vergi Yükümlülüklerinizi Nasıl Optimize Edersiniz?

Vergi optimizasyonu, bir birey veya şirket tarafından ödenen vergi miktarını azaltmak, yeniden yatırım, tasarruf veya diğer amaçlar için kaynak yaratmak amacıyla yasal önlemlerin kullanılmasıdır. En uygun vergi yetki alanının seçilmesini, özel yerleşik rejimlerine başvurulmasını, anlaşma korumalarının kullanılmasını, yatırımlar yapılmasını ve ticari kuruluşların verimli bir şekilde yapılandırılmasını kapsar.

Yasal optimizasyon ve vergi kaçakçılığı karşılaştırması

Temel fark, vergi optimizasyonunun tamamen yasal olması ve sınır ötesi faaliyetler için özel vergi rejimleri, indirimler, muafiyetler ve çifte vergilendirmeyi önleme anlaşmaları gibi hukuki mekanizmalara dayanmasıdır.

Buna karşılık vergi kaçakçılığı, gelirin veya varlıkların yasa dışı olarak gizlenmesini, hesaplarda tahrifat yapılmasını veya sahte işlemler yaratılmasını içerir. Çoğu ülkede bu bir suçtur; para cezalarına, hapis cezasına ve şirket yönetme yasaklarına yol açabilir.

Pratikte bu ayrım, bireyler ve şirketler için farklı şekilde uygulanan uluslararası şeffaflık standartları ve ekonomik öz (substance) gereklilikleri ile de pekiştirilmektedir.

Bireyler için vergi planlaması, banka gizliliğinin azalması ve finansal bilgilerin otomatik değişimi nedeniyle giderek daha fazla kısıtlanmaktadır. Şirketler için sınır ötesi yapılar, kâr kaydırmayı önlemeyi ve gerçek ekonomik özü sağlamayı amaçlayan OECD girişimleri kapsamında denetlenmektedir.

Bireyler için vergi optimizasyonu kuralları

OECD’nin Ortak Raporlama Standardı (CRS)^[1]

Kaynak: OECD: Yetki alanına göre AEOI standardının uygulama durumu

Bir yatırımcı vergi ikametgahını düşük vergili bir ülkeye taşır ancak ev, aile ve ticari faaliyetler gibi ana bağlarını yüksek vergili bir ülkede tutarsa, o ülke yatırımcıyı hala vergi mukimi olarak kabul edebilir ve vergilerin orada ödenmesini talep edebilir. Vergileri optimize etmek, yalnızca kağıt üzerinde değil, gerçek bir taşınmayı yansıtmalıdır.

Şirketler için vergi optimizasyonu kuralları

OECD’nin Matrah Aşındırması ve Kâr Kaydırma (BEPS) çerçevesi^[2]

Kaynak: OECD: Matrah aşındırması ve kâr kaydırması

BEPS’e uyum, meşru vergi planlamasının vergi avantajı talep edilen yetki alanında fiili yönetim, personel, ofis binaları veya operasyonel işlevler gibi gerçek ekonomik faaliyetlerle desteklenmesi gerektiği anlamına gelir.

Vergi optimizasyonundan kimler yararlanabilir

Vergi optimizasyonu, geliri, varlıkları veya ticari faaliyetleri sınırları aşan ve yer değiştirme veya uluslararası planlama yoluyla yasal olarak yeniden yapılandırılabilen kişiler için en yüksek öneme sahiptir.

1. İşletme sahipleri ve girişimciler, vergi optimizasyonu stratejilerinin ana kullanıcıları arasındadır. Daha düşük kurumlar vergisi olan, kâr dağıtımı için daha verimli kurallara sahip veya uluslararası bir işletmeyi elde tutmak ve işletmek için daha iyi bir ortam sunan bir yetki alanı arayabilirler.

2. Uluslararası hareketliliğe sahip profesyoneller ve yatırımcılar da vergi optimizasyonundan yararlanır. Bu grup, tek bir ülkeye bağlı olmayan ve kişisel gelir, temettü veya sermaye kazançlarında daha uygun muamele sunan bir vergi ikametgahı seçebilen uzaktan çalışanları, danışmanları, dijital girişimcileri ve yatırımcıları içerir.

3. Yüksek net değerli bireyler ve yüksek vergili ülkelerden emekliler, servetlerini daha verimli korumak için genellikle vergi planlamasını kullanırlar. Odak noktaları genellikle yalnızca gelir vergisi değil, aynı zamanda sermaye kazancı vergisi, veraset vergisi, temettü vergilendirmesi ve yabancı gelir ile varlıkların uzun vadeli muamelesidir.

Bu yatırımcı ve girişimci kategorileri genellikle düşük veya sıfır vergilendirmeli veya özel vergi rejimlerine sahip destinasyonlara yönelirler. En popüler yetki alanları arasında Panama, Vanuatu ve Karayip devletleri yer almaktadır.

İtalya, Yunanistan veya Kıbrıs gibi Avrupa ülkelerinde de sakinlerinin vergi yükünü yasal olarak azaltmalarına olanak tanıyan özel rejimler bulunduğu için vergi optimizasyonu mümkündür.

Tutarlı bir vergi optimizasyonu stratejisi, genellikle tek bir önleme dayanmak yerine birkaç aracı birleştirir.

Vergi ikametgahı ülkenizi değiştirmek

Vergi oranları yetki alanları arasında önemli ölçüde farklılık gösterir. Örneğin Macaristan %15 oranında sabit bir kişisel gelir vergisi oranı uygularken, Birleşik Krallık’ta istihdam geliri, gelir düzeyine bağlı olarak %45’e varan artan oranlı tarifelerle vergilendirilir. Vergi ikametgahını değiştirmek, bir bireyin başka bir yetki alanındaki daha düşük vergi oranlarından veya daha uygun vergi kurallarından yararlanmasına olanak tanıyorsa bir vergi optimizasyonu biçimi olabilir.

Çoğu ülkede bir birey, bir takvim yılında orada en az 183 gün geçirdiğinde vergi mukimi olur ve bu nedenle o ülkenin dünya çapındaki veya bölgesel geliri üzerinden gelir vergisine tabi olur. Bu, çoğu AB üyesi devlette ve Karayip yetki alanlarında uygulanan standart eşiktir.

Şirketlerin bir ülkenin vergi mukimi olarak kabul edilmesi için genellikle orada kurulmuş olmaları veya merkezi yönetim ve kontrollerinin o ülkede bulunması gerekir.

Uygun bir özel vergi rejiminin seçilmesi

Özel vergi rejimleri, ikinci vatandaşlık veya ikamet ve vergi optimizasyonu için ülke seçiminde etkili faktörlerden biridir. Bazı ülkeler, belirli vergi mukimi kategorilerine indirimli sabit oranlar, götürü usulü vergilendirme veya geniş muafiyetler uygulayan rejimler sunar. Örnekler arasında Yunanistan’ın yeni sakinler için sunduğu üç alternatif rejim, Kıbrıs’ın non-dom (ikametgahı orada olmayan) statüsü ve İtalya’nın yıllık sabit vergisi yer almaktadır.

Özel vergi rejimleri genellikle yeni vergi mukimleri için geçerlidir ve süreleri sınırlıdır.

Vergi indirimleri, mahsupları ve bağışların kullanımı

İndirimler vergi oranı uygulanmadan önce vergiye tabi geliri azaltırken, mahsuplar (credits) doğrudan nihai vergi borcunu azaltır. Bu mekanizmalar, kapsamları ve koşulları değişmekle birlikte çoğu ülkede mevcuttur. Vergi indirimleri hem bireylere hem de tüzel kişilere uygulanabilir.

Macaristan 25 yaş altı bireyler, yeni evliler, çocuklu aileler ve engelli kişiler için vergi indirimi sağlamaktadır.

Amerika Birleşik Devletleri’nde vergi mükellefleri, nitelikli kamu hayır kurumlarına yaptıkları nakit bağışları, düzeltilmiş brüt gelirlerinin %60’ına kadar matrahlarından düşebilirler^[3]

Kaynak: ABD Gelir İdaresi (IRS): Hayırseverlik yardımları kuralları

Vergi açısından verimli yatırım stratejileri

Bazı enstrüman türleri, yatırımcıların yetki alanını değiştirmeden vergiye tabi gelirlerini azaltmalarına olanak tanır.

Belediye tahvilleri, belirli yetki alanlarında ulusal gelir vergisinden muaf tutulan faiz getirisi sağlar. Örneğin Amerika Birleşik Devletleri’nde belediye tahvillerinden elde edilen getiriler genellikle federal gelir vergisinden muaftır.

Sermaye kazancı planlaması, normal gelirden daha düşük oranda vergilendirilen uzun vadeli sermaye kazançları üreten yatırımların seçilmesini veya kazançları dengelemek için zararların realize edilmesini (vergi zararı hasadı olarak bilinen bir teknik) içerir. Bu yaklaşımlar, net uzun vadeli sermaye kazançlarına normal gelirden daha düşük bir vergi oranının uygulanabildiği Amerika Birleşik Devletleri gibi yetki alanlarında mevcuttur.

Vergi avantajlı tasarruf hesapları, vergi öncesi gelirden katkı yapılmasına veya sağlık hizmetleri ya da emeklilik gibi nitelikli amaçlar için vergiden muaf çekim yapılmasına olanak tanır. Örnekler arasında, her ikisi de uzun vadeli tasarruf ve yatırım için vergi avantajları sağlayan Birleşik Krallık’taki Bireysel Tasarruf Hesapları (ISA) ve Fransa’daki PEA (Hisse Senedi Tasarruf Planı) bulunmaktadır.

Miras planlaması

Miras kalan servet için vatandaşlık seçimi büyük önem taşır. Örneğin, beş Karayip devleti — Antigua ve Barbuda, Dominika, Grenada, St Lucia ve St Kitts ve Nevis — miras vergisi almaz; bu da onları vatandaşlık hedeflerinin yanı sıra miras planlaması için de yapısal olarak uygun kılar.

Yurt dışında şirket kurma

Ticari faaliyetlerini ikametgahlarına veya vatandaşlıklarına sahip oldukları bir ülkeye nakleden yatırımcılar, o ülkenin kurumlar vergisi oranından ve uluslararası ticari şirketler (IBC’ler) için geçerli olan muafiyetlerden yararlanabilirler.

Örneğin Antigua ve Barbuda, IBC’lere küresel gelir üzerinden 50 yıllık vergi muafiyeti tanımaktadır.

Vanuatu, tescilli kuruluşlar için yıllık bir devlet kayıt ücreti ödenmesi karşılığında 20 yıllık kurumlar vergisi muafiyeti sağlamaktadır.

Bir kurumsal yapının BEPS ve Kontrol Edilen Yabancı Kurum (CFC) kuralları kapsamındaki düzenleyici denetimlere dayanabilmesi için, ilgili yetki alanında gerçek ekonomik faaliyeti olduğunu kanıtlaması gerekir.

Cevap, yatırımcının birincil hedefinin kişisel gelir vergisini azaltmak mı, kurumsal bir muafiyete erişmek mi, yabancı gelir üzerinden sabit bir oran elde etmek mi yoksa yıllık sabit bir götürü ödeme düzenlemesi yapabilmek mi olduğuna bağlıdır. Ancak karar genellikle yatırımcıların ikamet veya vatandaşlık alarak vergi avantajlarına ne kadar kolay ve hızlı erişebileceklerine göre verilir.

CBI programları olan Karayip ülkeleri

Karayip ülkeleri — Antigua ve Barbuda, Dominika, Grenada, St Lucia ve St Kitts ve Nevis — vergileri optimize etmek için en popüler seçenekler arasındadır.

Bu ülkelerden birine taşınan ve orada vergi mukimi olan yatırımcılar, seçilen devlete bağlı olarak gelir, sermaye kazancı, miras veya servet vergisi muafiyetinden yararlanabilirler.

Yatırım yoluyla oturma izni veren Avrupa ülkeleri

Avrupa ülkeleri yatırım yoluyla vatandaşlık sunmazlar, ancak finansal katkılar karşılığında oturma izni verirler. Seçilen ülkeye taşınan ve orada vergi mukimi olan yatırımcılar, özel vergi rejimleri veya düşük vergi oranları gibi belirli avantajlara erişebilirler.

Kural olarak, Avrupa ülkelerinde vergi ikametgahı, yılda en az 183 gün o ülkede yaşayanlar için mevcuttur. Kıbrıs ve Malta bu bağlamda birer istisnadır.

Kıbrıs, yabancıların ülkede 60 gün geçirdikten sonra vergi ikametgahı tesis etmelerine izin verir. Malta, yatırımcıların Malta’da hiç yaşamadan yatırım yoluyla oturma izni ve vergi ikametgahı almalarına olanak tanıyan Küresel İkamet Programı'nı yürütmektedir.

Uluslararası yatırımcılar için statüler sunan diğer ülkeler

Vanuatu ile Sao Tome ve Principe, Karayipler’dekine benzer CBI programları yürütmektedir. Bu ülkelerden birinde yabancılar yatırım karşılığında pasaport da alabilirler.

Panama da popüler bir destinasyondur ancak vatandaşlık yerine ömür boyu geçerli olan süresiz oturma izni sunar.

Bu ülkelerin tamamı işletme sahipleri için özel olarak faydalı olabilir. São Tomé ve Príncipe belirli durumlarda %10'luk indirimli kurumlar vergisi sunarken, Vanuatu şirketleri 20 yıl boyunca kurumlar vergisinden muaf tutabilir. Panama da özel ekonomik bölgelerinde bazı vergilerde muafiyet sağlamaktadır.

5 Karayip ülkesi — Antigua ve Barbuda, Dominika, Grenada, St Lucia ve St Kitts ve Nevis — vergi optimizasyonuna yol açabilen yatırım yoluyla vatandaşlık (CBI) programları yürütmektedir. Bu ülkeler, kendilerini yüksek vergili yetki alanlarından ayıran çeşitli vergi özelliklerini paylaşırlar.

Yatırımcılar, sıfır veya düşük kişisel gelir vergisi, sermaye kazancı ve miras vergilerinin olmayışı ve IBC yapılarının mevcudiyetinin kombinasyonu sayesinde Karayipler’den alınan ikinci vatandaşlık ile vergileri optimize etmeyi başarırlar.

Kişisel gelir vergileri

Antigua ve Barbuda ile St Kitts ve Nevis, bir vatandaşın vergi ikametgahına bakılmaksızın gelir vergisi almazlar. Dominika, Grenada ve St Lucia, kişinin vergi mukimi olup olmadığına bağlı olarak artan oranlı gelir vergisi tarifeleri uygular.

Vergi oranları, 1,00 $ karşılığında 2,70 EC$ sabit döviz kuruna sahip olan Doğu Karayip doları (EC$) üzerinden tahsil edilir ve değerlendirilir.

Mülkiyet ile ilgili vergiler

Yıllık emlak vergisi. Kural olarak, Karayip ülkelerinde emlak vergileri nispeten düşüktür. Karşılaştırma yapmak gerekirse, yıllık emlak vergisi Birleşik Krallık'ta %2'ye, ABD'de ise %2,5 civarına ulaşabilmektedir.

Karayip ülkelerindeki konut mülkü vergi oranları şöyledir:

• Antigua ve Barbuda — %0,2 ila %0,5;
• Dominika — %0;
• Grenada — %0,1 ila %0,5;
• St Lucia — %0,25;
• St Kitts ve Nevis — %0,2 ila %0,3.

Damga vergisi veya devir vergisi. Karayipler'de mülk satın alan yatırımcılar genellikle bir damga vergisi veya devir vergisi öderler.

Antigua ve Barbuda’da alıcı satın alırken %2,5 damga vergisi öderken, satıcı elden çıkarırken %7,5 öder.

Dominika’da mülk devrinde damga vergisi toplamda %4,5 olup, bunun %2,5'i satıcı, %2'si ise alıcı tarafından ödenir.

Grenada’da ana devir vergisi oranları vatandaş satıcı için %5, vatandaş olmayan alıcı için %10 ve vatandaş olmayan satıcı için %15'tir.

St Kitts ve Nevis’te damga vergisi piyasa değerinin %10'udur ve satıcı veya devreden tarafından ödenir. Özel Gelişim Alanlarında satıcı oranı %12'dir.

Saint Lucia’da alıcı taşınmaz mülk üzerinden %2, yerleşik olmayan satıcı ise %10 öder. Yerleşik bir satıcı için vergi oranları gayrimenkulün değerine bağlıdır:

• 50.000—75.000 EC$ arası — %2,5;
• 75.001—150.000 EC$ arası — %3,5;
• 150.000 EC$ üzeri — %5.

Sermaye kazançları. Karayip ülkeleri gayrimenkul satışlarına vergi uygulamaz. Ancak Antigua ve Barbuda'da, yerleşik olmayan bir satıcı, takdir edilen mülk değerinin %5'i oranında Arazi Değer Artış Vergisi ile karşılaşabilir.

Veraset vergisi. Karayip ülkelerinin hiçbirinde miras vergisi uygulanmamaktadır.

Kurumlar vergisi

Antigua ve Barbuda, işletme sahiplerinin özel bir yasal şirket türü olan Uluslararası Ticari Şirketler (IBC’ler) tescil ettirmesine izin verir. IBC’ler, kurulum yapıldığı ülkenin dışındaki işleri yürütmek için tasarlanmıştır. Hak kazanmak için bu tür şirketlerin yetki alanında tescilli bir ofis veya lisanslı bir temsilci bulundurması gerekir.

Antigua ve Barbuda’daki IBC’ler küresel gelir üzerinden muafiyetten yararlanır. Ülkenin vergi mukimi olan ve orada bir Uluslararası Ticari Şirket tescil ettiren bir yatırımcı, şirketin dünya çapındaki geliri üzerinden 50 yıl boyunca vergi ödemeyecektir^[4]

Kaynak: Antigua ve Barbuda Uluslararası Ticari Şirketler Yasası

St Kitts ve Nevis’te eşdeğer yapı Nevis Ticari Kuruluşudur (Nevis Business Corporation). Bu rejim kapsamında tescil edilen, yerel olarak faaliyet göstermeyen ve yalnızca yabancı kaynaklı gelir elde eden şirketler, bu gelir üzerinden %0 vergi oranından yararlanabilirler.

Buna ek olarak, St Kitts ve Nevis’te Nevis Ticari Kuruluşu olarak yapılandırılmamış bazı şirketler kurumlar vergisi indirimleri veya tam muafiyetler alabilir. Bu teşvikler, özellikle turizm, imalat ve geliştirme projeleri gibi sektörlerde genellikle 15 yıla kadar verilmektedir.

Diğer Karayip ülkelerinde tescilli şirketler, standart kurumlar vergisine ve çoğu durumda normal kurallar çerçevesinde yurtiçi arzlar üzerinden KDV’ye tabidir.

Karayip ülkeleri, ülkenin sakinlerine ödendiğinde temettü, telif hakkı ve faiz üzerinden stopaj vergisi almazlar. İstisna, faiz ve telif hakları üzerinden %10 vergi uygulayan St Lucia’dır.

Yerleşik olmayanlara yapılan temettü ödemeleri St Lucia’da tamamen vergiden muaftır. Diğer 4 ülkede, yerleşik olmayanlara ödenen temettüler %15 ile %25 arasında değişen stopaj vergilerine tabidir.

Avrupa ülkeleri genellikle Karayip ve Pasifik yetki alanlarından daha yüksek vergiler alır, ancak yatırım yoluyla göçmenlik programları olan birkaç ülke, yatırım yapan ve taşınan yeni sakinler için tasarlanmış özel rejimler sunmaktadır.

Avrupa’daki vergi optimizasyonu, AB pazarını hedefleyen girişimciler, halihazırda Avrupa’da yaşayan ve vergi konumlarını iyileştirmek isteyen bireyler ile uluslararası geliri olan yatırımcılar ve yüksek net değerli bireyler için uygun olabilir.

Malta

Küresel İkamet Programı. Malta’nın standart gelir vergisi %0 ila %35 arasında artan oranlı bir ölçekte alınır^[5]

Kaynak: Malta Vergi ve Gümrük İdaresi: 2026 gelir vergisi oranları

Küresel İkamet Programı (GRP)^[6]

Kaynak: Malta Küresel İkamet Programı Yönergeleri

GRP kapsamında yabancı uyruklular, Malta dışında kazanılan ve adaya transfer edilen gelirler üzerinden %15’lik sabit bir oran öderler. Yurt dışında kazanılan ve Malta’ya getirilmeyen gelirler vergiden muaftır. Malta’da elde edilen gelir standart %35 oranında vergilendirilir.

Kurumsal iadeler. Malta’nın kurumlar vergisi sistemi %35’lik bir ana oranla çalışır^[7]

Kaynak: Malta Vergi ve Gümrük İdaresi: Kurumlar vergisi

Aşağıdaki iade kuralları geçerlidir:

• şirketin yabancı bir şirkette nitelikli bir iştirak payına sahip olduğu durumlarda tam iade;
• şirketin ticari bir kuruluş olduğu durumlarda 6/7 oranında iade;
• gelirin telif haklarından veya faizden kaynaklandığı durumlarda 5/7 oranında iade;
• gelirin Malta’nın çifte vergilendirmeyi önleme anlaşması olan bir ülkeden alındığı durumlarda 2/3 oranında iade.

Yunanistan

Yunanistan’ın en yüksek standart kişisel gelir vergisi oranı %44’tür^[9]

Kaynak: Yunanistan Kamu Gelirleri Bağımsız Kurumu: Gelir vergisi oranları

Yatırım yapan yüksek net değerli bireyler Yunanistan’da en az 500.000 € tutarında bir yatırım yaptıklarında, Madde 5A uyarınca yabancı kaynaklı gelirleri üzerinden 15 yıla kadar yıllık 100.000 € sabit vergi ödemeyi seçebilirler. Hak kazanmak için bireyin, transferden önceki 8 yılın 7’sinde Yunan vergi mukimi olmamış olması gerekir.

Vergi ikametgahlarını Yunanistan’a taşıyan yabancı emekliler, Madde B uyarınca yabancı kaynaklı gelirleri üzerinden 15 yıla kadar %7 sabit vergi ödemeyi seçebilirler. Hak kazanmak için bireyin, transferden önceki 6 yılın 5’inde Yunan vergi mukimi olmamış olması gerekir.

Yunanistan’da istihdam edilen veya ticari faaliyette bulunan yeni sakinler, Madde 5C uyarınca 7 yıl boyunca nitelikli Yunan kaynaklı istihdam veya ticari gelirleri üzerinden %50 gelir vergisi muafiyetinden yararlanabilirler. Hak kazanmak için bireyin, vergi ikametgahını Yunanistan’a taşımadan önceki 6 yılın 5’inde Yunan vergi mukimi olmamış olması gerekir.

Kıbrıs

Kıbrıs, vergileri optimize etmek için iki yol sunar: non-dom statüsü ve 60 gün kuralı. Bunlar ülkede süresiz oturma izni alan yatırımcılar için mevcuttur.

Non-dom statüsü. Kıbrıs’ta non-dom statüsüne sahip vergi mukimleri, temettü geliri, pasif faiz ve kira geliri üzerinden alınan Özel Savunma Katkısı’ndan (SDC)^[10]

Kaynak: Kıbrıs vergi mukimliği ve non-dom kurallarına genel bakış

Pratik sonuç, non-dom sakinlerin dünya çapındaki temettüleri ve pasif faizleri üzerinden Kıbrıs vergisi ödememesidir. Menkul kıymetlerin ve kurumsal hakların satışından elde edilen sermaye kazançları da non-dom sakinler için muaftır.

Non-dom statüsü, Kıbrıs’ta ikamet etmemiş ve son 20 yılın 17’den fazlasında Kıbrıs vergi mukimi olmamış bireylere uygulanır. Statü, Kıbrıs Vergi Dairesi tarafından verilen bir non-dom sertifikası ile onaylanır.

60 gün kuralı. Yabancıların yılda 60+ gün ülkede geçirdikten sonra Kıbrıs’ta vergi ikametgahı tesis etmelerine olanak tanır. Uygun olmak için şunları yapmalılar^[11]

Kaynak: Dünya Çapında Vergi Özetleri: Kıbrıs vergi ikamet kuralları

• vergi yılı içinde Kıbrıs’ta en az 60 gün geçirmek;
• başka herhangi bir tek ülkede 183 günden fazla zaman geçirmemek;
• Kıbrıs’ta sahip olunan veya kiralanan kalıcı bir eve sahip olmak;
• Kıbrıs’ta tescilli bir işletmede istihdam edilmek, direktörlük yapmak veya işletmek.

İtalya

İtalya, ülkeye taşınan varlıklı bireylere yönelik yeni vergi mukimleri için özel bir vergi rejimi sunmaktadır. Bu rejim kapsamında, şartları karşılayan vergi mükellefleri, yabancı kaynaklı gelirleri üzerinden normal İtalyan gelir vergisi yerine bu gelir üzerinden sabit bir yıllık ikame vergisi ödeyebilirler. İtalya kaynaklı gelirler ise standart kurallar çerçevesinde %43'e varan oranlarda vergilendirilmeye devam eder.

1 Ocak 2026'dan itibaren yıllık ikame vergisi 300.000 €'dur ve rejim 15 yıla kadar kullanılabilir. Ayrıca, şartları sağlayan aile üyeleri için kişi başı yıllık ek 50.000 € karşılığında genişletilebilir.

Hak kazanmak için bireyin vergi ikametgahını İtalya’ya taşıması ve önceki 10 vergi yılının en az 9'unda İtalyan vergi mukimi olmamış olması gerekir.

Rejim, önemli miktarda yabancı geliri olan kişiler için özellikle caziptir çünkü öngörülebilirlik sunar ve yer değiştirmeden sonra vergi planlamasını basitleştirebilir.

Macaristan

Macaristan, tüm sakinleri için dünya çapındaki gelirleri üzerinden %15 oranında sabit bir kişisel gelir vergisi almaktadır; bu da onu Avrupa Birliği’ndeki en düşük sabit gelir vergisi oranlarından biri yapmaktadır. Yerleşik olmayanlar da Macar kaynaklı gelirleri üzerinden aynı %15 oranında vergilendirilir.

Bazı hedeflenen muafiyetler, belirli gruplar için vergi yükümlülüğünü azaltır veya ortadan kaldırır^[12]

Kaynak: Macaristan Ulusal Vergi ve Gümrük İdaresi: Vergi indirimleri

1. 4 veya daha fazla çocuk yetiştiren anneler, istihdam geliri gibi konsolide vergi matrahına dahil edilen nitelikli gelirleri üzerinden kişisel gelir vergisi indirimi talep edebilirler.
2. 25 yaş altı bireyler, ulusal ortalama brüt maaşla bağlantılı aylık bir sınıra kadar vergi indirimi talep edebilirler.
3. Yeni evliler, evlendikleri ayı takip eden aydan itibaren 24 aya kadar aylık vergi matrahı indiriminden yararlanabilirler.

Macaristan’ın %9’luk kurumlar vergisi oranı Avrupa Birliği’ndeki en düşük orandır. Bu oran, tüm yerleşik şirketlerin dünya çapındaki kârlarına ve yerleşik olmayan şirketlerin Macaristan kaynaklı kârlarına uygulanır.

Portekiz

1 Ocak 2024'te Portekiz, IFICI (Incentivo Fiscal à Investigação Científica e Inovação) rejimini tanıttı. Bu rejim, Golden Visa yatırımcıları tarafından yaygın olarak kullanılan Alışılmışın Dışında Yerleşik (NHR) rejiminin yerini almıştır.

Önemli bir nokta olarak, yeni IFICI rejimi artık yatırımcıları hedeflememektedir. Uygun bilimsel araştırma, inovasyon, girişim veya diğer yüksek nitelikli profesyonel faaliyetlerde bulunan bireyler için tasarlanmıştır.

Bir yatırımcı ancak yasal kategorilerden birine giren uygun bir rolü şahsen icra ediyorsa hak kazanabilir. Örneğin bir yatırımcı, yalnızca pasif bir yatırımcı olarak değil, uygun bir Portekiz şirketinde aktif olarak bir girişim kurucusu, yönetim kurulu üyesi, üniversite profesörü, bilimsel araştırmacı veya yüksek nitelikli yönetici veya uzman olarak görev yapıyorsa hak kazanabilir.

IFICI, yenilenemeyen art arda 10 yıl boyunca nitelikli faaliyetlerden elde edilen Portekiz kaynaklı gelir üzerinden %20'lik sabit bir vergi oranı uygular. Uygun adayların önceki 5 yıl içinde Portekiz vergi mukimi olmamış olması gerekir.

Orijinal NHR’den farklı olarak IFICI, yabancı emeklilik geliri için sabit oranlı bir muafiyet tanımaz; yurt dışından gelen emekli maaşları yeni rejim kapsamında standart artan oranlı Portekiz tarifelerine göre vergilendirilir.

Vanuatu, São Tomé ve Príncipe ve Panama vergi optimizasyonuna sıfır vergi rejimlerinden hedeflenen teşviklere ve bölgesel vergilendirmeye kadar farklı yaklaşımlar sunar. Avantajlar gelirin türüne, ticari faaliyete ve yatırımcının vergi mukimi olup olmadığına bağlıdır.

Vanuatu

Vanuatu’nun vergi sistemi, yatırım yoluyla vatandaşlık başvuru sahipleri için en esnek olanlar arasındadır. Ülkenin gelir tabanı gelir vergilerinden ziyade esas olarak dolaylı vergilere dayanmaktadır; bu da hem yerleşik bireylere hem de şirketlere fayda sağlar.

Bireyler için vergiler. Vanuatu'da vergiye tabi olmayan gelir kategorileri şunları içerir:

• kişisel gelir — istihdam, serbest meslek veya yatırım geliri;
• gayrimenkul mülkiyeti;
• servet ve net değer;
• miras ve hediyeler;
• sermaye kazançları;
• sermaye ihracatı.

Yerleşikler ile yerleşik olmayanlar bu konuda eşit muamele görür: Yılın çoğunu ülke dışında geçiren Vanuatu vatandaşları aynı vergi muamelesini görmeye devam eder.

Tüzel kişiler için vergiler. Vanuatu'da tescilli şirketler, tescil tarihlerini takip eden 20 yıl boyunca kurumlar vergisinden muaftır.

Muafiyet süresi boyunca şirketler, kurumlar vergisi yerine yıllık devlet tescil ücreti öderler. 2026 itibarıyla bu ücret 300 $'dır. Ancak yetkililer tarafından revize edilebileceğinden, yatırımcılar şirketin kuruluş aşamasında tutarı teyit etmelidir. Kurumlar vergisi muafiyetinden yararlanabilmek için şirketlerin Vanuatu ile gerçek bir ekonomik bağlantı göstermeleri gerekir.

Sıfır kişisel gelir vergisi ve 20 yıllık kurumsal muafiyet kombinasyonu, Vanuatu’yu yeni operasyonel işletmeler veya holding yapıları tescil ettiren girişimciler için özellikle cazip kılmaktadır.

São Tomé ve Príncipe

São Tomé ve Príncipe, ticari yatırımcılar için teşvikler sunmaktadır. Yeni faaliyetler yaratan en az 50.000 € tutarındaki onaylı projeler, %25'lik standart oran yerine %10'luk indirimli kurumlar vergisi oranından yararlanabilir.

Rejim ayrıca vergiye tabi gelirden ve ödenecek vergiden indirimleri, hızlandırılmış amortismanı, vergi mahsuplarını ve onaylı ithal mallar için gümrük vergisi muafiyetlerini veya indirimlerini içerebilir.

Panama

Panama’nın temel vergi avantajı bölgesel sistemidir. Orada yalnızca Panama kaynaklı gelir vergilendirilirken, yabancı kaynaklı gelirler hem vergi mukimleri hem de yerleşik olmayanlar için Panama vergi ağının dışında kalır.

Yatırımcılar için, bu durum özellikle cazip olabilir çünkü vergi mukimi olsalar bile yabancı temettüler, sermaye kazançları, faizler, kira gelirleri ve emekli maaşları Panama'da genellikle vergilendirilmez.

Özel ekonomik bölgeler. Panama özel ekonomik bölgelerde vergi indirimleri sağlar. Örneğin, Colón Serbest Bölgesi'nde şartları karşılayan işletmeler, nitelikli faaliyetler üzerinden kurumlar vergisi ödemeyebilir. Ayrıca emlak vergisi ve devir vergisinden muafiyet alabilir, temettü üzerinden ek vergi ödemeyebilir ve %2 yerine %0,5 oranında indirimli yıllık İşletme Bildirim Vergisi kullanabilirler.

Panama Pacifico’da uygun şirketler kurumlar vergisi muafiyeti alabilir veya %5 oranında indirimli bir oran ödeyebilir. Diğer avantajlar arasında temettü muafiyeti, telif hakları, komisyonlar ve teknik hizmetler üzerinden stopaj vergisi alınmaması, indirimli lisans ücretleri ve Aralık 2029'a kadar belirli arazi ve iyileştirmeler üzerinden emlak vergisi ile devir vergisi muafiyeti yer alabilir.

Emlak vergisi muafiyeti. Bazı yeni inşa edilen mülkler, yapılan iyileştirmelerin değeri üzerinden yıllık taşınmaz mal vergisi muafiyetine hak kazanabilir. Diğer bir deyişle muafiyet arazi için değil bina için geçerlidir. İyileştirmelerin değerine bağlı olarak muafiyet 20, 10 veya 5 yıl sürebilir.

Sahibi tarafından kullanılan ve sahibinin ana ikametgahı olarak kabul edilen evler, kadastro değeri 120.000 $'ı aşmıyorsa ve sahibi gerekli talebi dosyalerse taşınmaz mal vergisinden muaf tutulabilir.

Çifte vergilendirmeyi önleme anlaşması (DTT), iki ülke arasında hangi ülkenin belirli gelir kategorilerini hangi ölçüde vergilendirme hakkına sahip olduğunu belirleyen ikili bir anlaşmadır. DTT’ler, bir yatırımcının aynı gelir üzerinden hem gelirin kazanıldığı ülkede hem de vergi mukimi olduğu ülkede tam vergi ödemesini engeller.

Bir ülkenin vergi mukiminin yurt dışında gelir elde ettiğini varsayalım. Bu durumda, kaynak ülke o geliri orada oluştuğu için vergilendirebilirken, ikamet edilen ülke de dünya çapındaki gelir kuralları kapsamında vergilendirebilir. Bir DTT olmasaydı, aynı gelir iki kez vergilendirilebilirdi.

Yürürlükte olan bir DTT ile yatırımcı genellikle vergiyi önce gelirin oluştuğu ülkede öder ve ardından ikamet ettiği ülkede yurt üzerinde ödenen vergi için genellikle bir vergi mahsubu yoluyla indirim alır. Yerel vergi oranı daha yüksekse yatırımcı yalnızca farkı öder. Aynı veya daha düşükse ek vergi doğmaz.

Yatırım yoluyla vatandaşlık veya ikamet sunan ülkelerin çifte vergi anlaşmaları

Yatırım yoluyla göçmenlik programları olan tüm ülkeler arasında Avrupa devletleri en kapsamlı çifte vergilendirmeyi önleme anlaşması ağlarına sahiptir. Hepsinin diğer AB ülkeleri ve Birleşik Krallık ile anlaşmaları vardır. Macaristan hariç tümü ABD ile anlaşmaları imzalamıştır.

Yatırım yoluyla oturma izni programları olan AB ülkeleri aşağıdaki sayıda çifte vergilendirmeyi önleme anlaşmasına sahiptir:

• Malta — yaklaşık 81[13]

  Kaynak: Malta çifte vergilendirmeyi önleme anlaşmaları

  ;
• Yunanistan — 58[14]

  Kaynak: Yunan çifte vergilendirmeyi önleme anlaşmaları

  ;
• İtalya — yaklaşık 100[15]

  Kaynak: İtalyan çifte vergilendirmeyi önleme anlaşmaları

  ;
• Portekiz — 79[16]

  Kaynak: Portekiz çifte vergilendirmeyi önleme anlaşmaları

  ;
• Macaristan — yaklaşık 80[17]

  Kaynak: Macar çifte vergilendirmeyi önleme anlaşmaları

  ;
• Kıbrıs — yaklaşık 70[18]

  Kaynak: Kıbrıs çifte vergilendirmeyi önleme anlaşmaları

  .

Panama’da 17 adet çifte vergilendirmeyi önleme anlaşması imzalanmıştır.

Karayip devletlerinin çifte vergilendirmeyi önleme anlaşması ağları AB ülkelerine göre çok daha dardır. Bunlar arasında St Kitts ve Nevis, ABD ile bir anlaşma içeren tek ve en geniş ağa sahiptir^[19]

Kaynak: St Kitts ve Nevis’in çifte vergilendirmeyi önleme anlaşmaları

São Tomé ve Príncipe’nin yalnızca Portekiz ile yürürlükte olan bir anlaşması varken, Vanuatu’nun yürürlükte hiç çifte vergilendirmeyi önleme anlaşması yoktur.

DTT mevcut olmadığında ne olur

Bir kişinin kaynak ülkesi ile vergi ikametgahı ülkesi farklıysa ve herhangi bir çifte vergilendirmeyi önleme anlaşması mevcut değilse, her iki ülke de kendi yerel vergi kurallarını aynı gelire uygulayabilir. Bu durum, özellikle bir ülkenin geliri kaynağa, diğerinin ise ikametgahına göre vergilendirdiği durumlarda, aynı kişinin veya şirketin iki kez vergilendirilmesiyle sonuçlanabilir.

İndirim hala yerel hukuk kapsamında mevcut olabilir. Bazı ülkeler bir anlaşma olmasa bile yabancı vergi indirimi veya muafiyete izin verir, ancak bu tamamen yerel kurallara bağlıdır. Uygulamada, vergi mükellefinin vergi ikametgahını kanıtlaması ve verginin yurt dışında zaten ödendiğini göstermesi gerekebilir. Bir anlaşma olmadan, gelirin nerede vergilendirilmesi gerektiğine dair ihtilafları çözmek için daha az araç vardır.

Yatırımcılar için pratik nokta basittir: Eğer bir DTT mevcut değilse, sınır ötesi gelir daha yüksek bir çifte vergilendirme riskiyle karşı karşıya kalabilir ve vergi planlaması anlaşma korumasından ziyade her ülkenin yerel kurallarına daha bağımlı hale gelir.

Amerika Birleşik Devletleri, vatandaşlarını nerede yaşadıklarına bakılmaksızın dünya çapındaki gelirleri üzerinden vergilendiren az sayıdaki ülkeden biridir. Sonuç olarak, ikinci bir vatandaşlık edinmek tek başına bir ABD vatandaşının ABD vergi yükümlülüklerini azaltmaz.

ABD vatandaşlığına dayalı vergilendirme ve FEIE

Yurt dışında yaşayan ve yabancı gelir elde eden bir ABD vatandaşı, Yabancı Kazanılmış Gelir Hariç Tutma (FEIE) hakkına sahip olabilir^[20]

Kaynak: ABD Gelir İdaresi (IRS): Yabancı kazanılmış gelir hariç tutma

Hak kazanmak için bir bireyin yabancı bir ülkede vergi evine sahip olması ve ya tam bir vergi yılını kapsayan yurt dışında kesintisiz bir ikamet süresi olan dürüst ikamet testini ya da herhangi bir ardışık 12 ay boyunca yabancı ülkelerde en az 330 tam gün bulunmayı gerektiren fiziksel varlık testini karşılaması gerekir.

FEIE yalnızca kazanılmış gelirler (maaşlar ve serbest meslek geliri) için geçerlidir. Temettü, faiz veya sermaye kazancı gibi pasif gelirler için geçerli değildir.

Bir kişi FEIE için uygun olsa bile ABD’de vergi beyannamesi vermek zorundadır.

ABD çifte vatandaşları için FATCA raporlama yükümlülükleri

Yabancı Hesap Vergi Uyum Yasası (FATCA), yabancı finansal kuruluşların ABD vatandaşları ve sakinleri tarafından tutulan hesapları IRS’e bildirmesini, aksi takdirde belirli ABD kaynaklı ödemeler üzerinden stopaja tabi tutulmasını gerektirir^[21]

Kaynak: ABD Gelir İdaresi (IRS): Yabancı Hesap Vergi Uyum Yasası (FATCA)

Bireysel ABD vergi mükellefleri için FATCA ayrı bir yükümlülük getirir: Yabancı finansal varlıkların toplam değeri belirli eşikleri aştığında (Amerika Birleşik Devletleri’nde yaşayan bekar beyan sahipleri için 50.000 $'dan başlar) Form 8938 doldurulmalıdır. Bildirimde bulunmamak ağır cezalar gerektirir.

ABD vatandaşları, yabancı finansal hesapların toplam değerinin takvim yılı boyunca herhangi bir noktada 10.000 $'ı aşması durumunda ayrıca bir Yabancı Banka Hesap Raporu da sunmalıdır^[22]

Kaynak: ABD Mali Suçları Uygulama Ağı: Yabancı banka ve finansal hesapların raporlanması

ABD vatandaşlığından ayrılma: çıkış vergisi (exit tax) ve etkileri

Küresel geliri yüksek olan bazı ABD vatandaşları, ABD vergi yükümlülüklerini kalıcı olarak ortadan kaldırmak için vatandaşlıklarından feragat etmeyi seçmektedir. ABD vatandaşlığından vazgeçmek, bir ABD konsolosluk veya diplomatik görevlisi huzurunda gerçekleşen ve ardından Dışişleri Bakanlığı tarafından onaylanması gereken resmi bir yasal süreçtir.

Gelirleri veya net varlıkları IRS tarafından belirlenen eşikleri aşan bazı kişiler ‘kapsam dahilindeki gurbetçiler’ (covered expatriates) olarak sınıflandırılır. Bu gibi durumlarda bir çıkış vergisi uygulanabilir^[23]

Kaynak: ABD Gelir İdaresi (IRS): Vatandaşlıktan ayrılma vergi kuralları

Yatırımcılar, planlama aşamasında cari yılın kapsam dahilindeki gurbetçi gelir eşiğini doğrudan IRS’den teyit etmelidir, çünkü bu rakam her yıl güncellenmektedir.

İkinci bir vatandaşlık, feragat için pratik bir ön şarttır; çünkü başka bir uyruğa sahip olmadan ABD vatandaşlığından vazgeçmek kişiyi vatansız bırakacaktır. Karayip ülkeleri veya Vanuatu, planlanan bir feragat öncesinde alternatif bir vatandaşlığa giden en hızlı yollar arasındadır.

Vergi planlaması için yatırım yoluyla oturma izni veya vatandaşlık kullanmak yasaldır ancak bu resmi bir statü almaktan fazlasını gerektirir. Yatırımcılar hem vergi ve uyum risklerini hem de yatırım programının kendisiyle bağlantılı pratik riskleri değerlendirmelidir.

Bazı riskler uluslararası raporlama kurallarından ve vergi ikametgahı testlerinden kaynaklanırken, diğerleri program değişiklikleri, mülk durum tespiti, maliyetler ve yenileme koşullarıyla ilgilidir.

Vergi ve uyum riskleri

CRS raporlaması ve finansal şeffaflık. İkinci bir pasaport veya oturma izni, bir yatırımcıyı vergi raporlama yükümlülüklerinden kendi başına korumaz. Ortak Raporlama Standardı (CRS) kapsamında, 100’den fazla yetki alanındaki finansal kuruluşlar; hesap bakiyelerini, gelirleri ve kazançları her yıl ilgili vergi makamlarına bildirmektedir^[24]

Kaynak: OECD: Vergi şeffaflığı ve uluslararası işbirliği

Bir Karayip veya Pasifik ülkesinden ikinci pasaporta sahip olmak, finansal hesapları yatırımcının asıl vergi yetki alanından gizlemez. Yatırımcı kendi ülkesinin vergi mukimi olmaya devam ederse, CRS sonucunda offshore hesapları kendi ülkesinin vergi dairesine bildirilecektir.

BEPS ve ekonomik öz (substance). Kurumsal yapılar bireylerle benzer bir incelemeyle karşı karşıyadır. OECD BEPS çerçevesi^[2]

Kaynak: OECD: Matrah aşındırması ve kâr kaydırması

AB kara liste maruziyeti. Sınır ötesi yapıları kullanan yatırımcılar, AB’nin işbirliği yapmayan vergi yetki alanları listesini^[25]

Kaynak: Avrupa Birliği Konseyi: Vergi amaçlı işbirliği yapmayan yetki alanlarının AB listesi

Fon kaynağı incelemesi. Fon kaynağı kontrolleri, özellikle servetin şirket satışlarından, miraslardan, şirketler arası transferlerden veya birkaç yetki alanından geldiği durumlarda zorlayıcı olabilir. Zayıf veya eksik belgeler ek uyum sorularına yol açarak uygulama sürecini geciktirebilir.

Bankacılık ve KYC incelemesi. Bankalar, özellikle bir yatırımcının gerçek bir yer değiştirmeden ziyade esas olarak kağıt üzerinde ikamet sahibi olduğu göründüğü durumlarda gelişmiş Durum Tespit Süreci uygulayabilir. Bu durum ek belge taleplerine, gecikmelere veya hesap açma zorluklarına yol açabilir.

Kağıt üzerinde taşınma. Vergi avantajları genellikle fiziksel varlık, yeni ülkede gerçek kişisel ve ekonomik bağlar ve gerektiğinde önceki vergi ikametgahının sona erdirilmesini içeren gerçek bir taşınma gerektirir. Yatırımcı hayatını veya işlerini esas olarak başka bir yerde yaşamaya veya yönetmeye devam ederse kağıt üzerinde bir taşınma sorgulanabilir.

Oturma izinleri ve vergi ikametgahı. Yatırımcılar oturma hakları ile vergi ikametgahının aynı olmadığını unutmamalıdır. Bir oturma iznine sahip olmak bir kişiyi otomatik olarak vergi mukimi yapmaz ve kendi başına önceki ülkedeki vergi yükümlülüklerini sona erdirmez. Vergi ikametgahı tek başına bir kişiyi otomatik olarak vatandaşlığa da uygun hale getirmez.

Program ve yatırım riskleri

Program değişiklikleri ve eşik artışları. Yatırım yoluyla oturma izni ve vatandaşlık programları hızla değişebilir. Örneğin İspanya, Golden Visa programını 2025’te kapatmıştır. Yatırım eşikleri, nitelikli varlıklar ve prosedür kurallarının tümü bazen çok kısa bir bildirimle revize edilebilir; bu nedenle yatırımcılar başvuru anındaki güncel koşulları teyit etmelidir.

Reddedilme riski. Tüm resmi gereklilikler karşılansa bile onay garanti edilmez. Başvurular fon kaynağıyla ilgili sorunlar, eksik belgeler veya başvuru sahibinin özgeçmişine ilişkin endişeler nedeniyle reddedilebilir. Başvurmadan önce Ön Durum Tespiti yapmak potansiyel riskleri belirlemeye ve reddedilme olasılığını azaltmaya yardımcı olabilir.

Minimumun ötesindeki gizli maliyetler. Vergiler, yasal ücretler, devlet harçları, tercüme masrafları ve aileyle ilgili başvuru giderleri genel bütçeyi önemli ölçüde artırabileceğinden, yatırımcılar gerçek maliyetin genellikle ilan edilen minimum tutarı aştığını hesaba katmalıdır.

Oturum statüsünün kaybı. Uzun vadeli planlama da önemlidir. Birçok yatırım yoluyla oturma izni programı, iznin yenilenmesi için yatırımın sürdürülmesini gerektirir. Varlığın çok erken satılması statü kaybına yol açabilir.

Çoğu durumda, gelecekteki herhangi bir vatandaşlık yolu yalnızca yatırımın karşılamadığı ayrı ikamet ve fiziksel varlık gerekliliklerine bağlıdır.

Vergi amaçlı yatırım yoluyla oturma izni veya vatandaşlık almak yasal, finansal ve uyum risklerini içerir, bu nedenle uzman desteği önemlidir.

Immigrant Invest süreç boyunca yatırımcılara yardımcı olur. Belgeler hazırlanmadan veya fonlar taahhüt edilmeden önce Ön Durum Tespiti ile başlıyoruz. Bu erken tarama, büyük maliyetler ortaya çıkmadan önce yaptırımlara maruz kalma, PEP statüsü, adli sicil kayıtları, mahkeme davaları ve olumsuz medya gibi risklerin belirlenmesine yardımcı olur. Bu da %99'luk onay oranına katkıda bulunmaktadır.

Şirketimizin ayrıca bünyesinde bir hukuk ve AML uyum ekibi bulunmaktadır, müşterileri temsil etmek için gerekli olan hükümet lisanslarına sahiptir ve tüm ana ücretleri ve ilgili giderleri kapsayan kalem kalem maliyet hesaplaması sağlar. Fon ve mevduat seçenekleri için ödemeler aracı aracılığıyla değil, doğrudan lisanslı fonlara veya devlet hesaplarına yapılır.

Immigrant Invest 2006'dan beri yatırım yoluyla göç alanında çalışmakta olup, 11 ülkede faaliyet göstermektedir, 70'ten fazla sertifikalı uzman istihdam etmektedir ve 10.000'den fazla pasaport ve oturma izni teslim etmiştir.

1. Vergi optimizasyonu, vergi yükünün mevcut kurallar, indirimler ve yapılar aracılığıyla yasal olarak azaltılmasıdır. Vergi ikametgahının değiştirilmesini, özel vergi rejimlerinin kullanılmasını, bir şirketin daha avantajlı bir yetki alanında tescil edilmesini veya anlaşma korumasına dayanılmasını içerebilir.
2. Vergi planlaması için ikinci vatandaşlık veya oturma izni kullanmak üzere yatırımcıların yeni ülkenin vergi mukimi olmaları ve orada gerçek bağlar kurmaları gerekir. Pasaport veya izin tek başına yeterli değildir.
3. Yunanistan veya İtalya gibi bazı ülkeler, yeni sakinler için efektif vergi yükünü azaltan özel vergi rejimleri sunmaktadır.
4. Bazı yatırımcılar vergi stratejilerinin bir parçası olarak yabancı bir şirket kullanırlar. Bu, ancak şirketin yönetim, personel veya o ülkedeki ticari faaliyet gibi gerçek ekonomik öze sahip olduğu durumlarda etkili olabilir.
5. Vergi optimizasyonu ayrıca emeklilik planlaması, sermaye kazancı planlaması ve miras planlamasını da destekleyebilir. Bazı yatırımcıların miras veya sermaye kazancı vergisi olmayan yetki alanlarını düşünmesinin bir nedeni de budur.
6. ABD vatandaşları için ikinci vatandaşlık dünya çapındaki gelir üzerindeki ABD vergisini sona erdirmez. FEIE, kazanılmış gelir üzerindeki vergiyi azaltabilir ancak raporlama görevleri devam eder.