Kıbrıs 60 günlük vergi ikametgahı ve temettü planlaması: 2026 yılında bir vergi tabanı oluşturmak

Kıbrıs, bireyleri kişisel vergi ikametgahlarına göre vergilendirir; bu, gelirlerinin nerede oluştuğuna, şirketlerinin nerede kurulduğuna veya varlıklarının nerede bulunduğuna göre değil, ülkedeki varlıklarına göre belirlenir.

Vergi mukimi olmanın klasik yolu, bir takvim yılı içinde ülkede en az 183 gün geçirmektir.

Kıbrıs ayrıca 60 günlük yolu da sunar; bu, sık seyahat eden veya birden fazla ülkede yaşayan kişiler için uygun, daha esnek ikinci bir seçenektir. Ek koşulları karşılamaları halinde, bir kişinin ülkede yalnızca 60 gün geçirerek Kıbrıs vergi mukimi olmasını sağlar.[1].

60 günlük rejim özellikle şunlar için geçerlidir:

1. Gelirleri ağırlıklı olarak temettü ve faizden oluşan ve portföylerini veya holding şirketlerini diğer yargı bölgelerinden Kıbrıs’a taşımadan AB vergi ikametgahı isteyen temettü yatırımcıları.
2. Çok seyahat eden ancak bir Kıbrıs şirketinde görevi bulunan ve 183 gün kalmadan kişisel vergi ikametgahını Kıbrıs’ta sabitlemek isteyen işletme sahipleri ve yöneticileri.
3. Hayatlarını ve ticari faaliyetlerini başka yerlerde sürdürürken, vergi ikametgahını istikrarlı bir ülkede sabitlemeyi tercih eden veraset planlaması yapan aileler.

Kıbrıs’ta güvenli bir üs isteyen yatırımcılar, en az €300.000 yatırım yaparak daimi ikamet elde edebilirler. Bu ömür boyu süren statü, göç engellerini ortadan kaldırır ve ülkeye uzun vadeli erişim sağlar, böylece yılda 60 gün geçirmeyi ve istikrarlı bir vergi ve veraset planı oluşturmayı kolaylaştırır.

Kıbrıs, ikametgah tabanlı bir sistem uygular: bireyler, takvim yılı içinde ülkede en az 183 gün geçirirlerse veya 60 günlük kuralın koşullarını karşılarlarsa vergi mukimi olurlar.

183 günlük yol

Geleneksel kurala göre, 1 Ocak’tan 31 Aralık’a kadar olan vergi yılında Kıbrıs’ta fiziksel olarak 183 günden fazla bulunan bir birey, başka yerdeki vergi statüsüne bakılmaksızın Kıbrıs vergi mukimi olarak kabul edilir.

Uygulamada, bu yol aşağıdaki durumlarda geçerliliğini korur:

• kişinin yaşam tarzı ve işi zaten yılın büyük bir kısmını Kıbrıs’ta kalmayı gerektiriyorsa, örneğin emekliler, uzun süreli çalışanlar ve adaya yerleşmiş aileler için;
• bir kişinin daha teknik 60 günlük koşullarla uğraşmak yerine basit bir gün sayım kuralına güvenmesi daha kolaysa;
• kişinin önemli seyahatleri veya birden fazla yargı bölgesinde paralel zaman yönetmesi gerekmiyorsa.

60 günlük yol kriterleri

60 günlük yol, Kıbrıs ile önemli bağları olan ancak yılın büyük bir kısmını orada geçiremeyen uluslararası düzeyde hareketli bireyler için tasarlanmıştır.

Başvuru sahipleri, aynı vergi yılında aşağıdaki koşulların tümünü karşılamaları halinde hak kazanırlar[2]:

1. Takvim yılı içinde Kıbrıs’ta fiziksel olarak en az 60 gün bulunmak.
2. O yıl içinde başka herhangi bir ülkede 183 günden fazla kalmamak.
3. O yıl içinde başka herhangi bir ülkede vergi mukimi olarak kabul edilmemek.
4. Kıbrıs’ta iş yapmak, çalışmak veya Kıbrıs’ta bir yöneticilik görevinde bulunmak ve bu faaliyeti 31 Aralık’a kadar sürdürmek.
5. Kıbrıs’ta yıl boyunca kişisel kullanıma açık, sahip olunan veya kiralanan daimi konut mülkü bulundurmak.

Kıbrıs’ta gün sayma kuralları

Hem 183 günlük hem de 60 günlük yollar için Kıbrıs, belirli gün sayım kuralları uygular[3]:

• Kıbrıs’tan ayrılış günü, Kıbrıs dışında bir gün olarak sayılır;
• Kıbrıs’a varış günü, Kıbrıs’ta bir gün olarak sayılır;
• aynı gün varış ve ayrılış, Kıbrıs’ta bir gün olarak sayılır;
• aynı gün ayrılış ve varış, Kıbrıs dışında bir gün olarak sayılır.

Örneğin, Pazartesi günü gelen ve Cuma günü ayrılan bir birey, Kıbrıs’ta dört gün bulunmuş sayılır. Kısa yurt dışı gezileri, Kıbrıs’taki gün sayısını yalnızca ayrılış gününde azaltırken, her dönüş bir gün ekler.

Çok hareketli bireyler, Kıbrıs’a en az 60 günün kaydedildiğinden ve başka hiçbir ülkenin 183 günlük eşiğe ulaşmadığından emin olmak için günleri dikkatlice takip etmelidir.

60 günlük kuralı kullanmak için bir kişinin iki koşulu karşılaması gerekir:

• yıl boyunca Kıbrıs’ta en az 60 gün kalma yasal hakkına sahip olmak;
• Kıbrıs Vergi Dairesi ile vergi profilini net bir şekilde oluşturmak, böylece Kıbrıs'ın o yıl için tek vergi ikametgahı olarak tanınmasını sağlamak.

Vergi kaydı

İlk adım, Kıbrıs Vergi Dairesi’ne bireysel vergi mükellefi olarak kaydolmak ve bir vergi kimlik numarası (TIN)[4] almaktır. Kayıt sırasında, başvuru sahibi genellikle daha sonra vergi beyannamelerini göndermek ve Vergi Dairesi’nden bildirimler almak için kullanılacak olan çevrimiçi dosyalama sistemi için bir hesap oluşturur[5].

60 günlük kural kapsamında kayıt yaptıran bireyler için gerekli belgelerin resmi listesi şunları içerir[6]:

• kimlik belgesi;
• kayıt nedenini açıklayan kısa bir mektup;
• Kıbrıs’ta daimi bir eve sahip olunduğuna dair kanıt;
• Vergi Yılı için Vergi İkametgah Belgesi Düzenlenmesi Amacıyla Beyanname[7].

TIN daha sonra tüm gelecekteki vergi beyannamelerinde ve Vergi Dairesi ile yapılan tüm yazışmalarda kullanılır.

Yıllık beyannameleri sunma

Kayıt olduktan sonra, 60 günlük kuralı kullanan bir kişinin, herhangi bir Kıbrıs vergi mukimi ile aynı temel yükümlülükleri vardır. Bunlar şunları içerir:

• gelir beyanname eşiğinin üzerindeyse, çevrimiçi sistemi kullanarak yıllık gelir vergisi beyannamesi vermek;
• o yıl için yasal son tarihe kadar, genellikle bir sonraki takvim yılının ortasında veya ikinci yarısında, ödenmesi gereken vergiyi ödemek;
• Kıbrıs ile gerçek bağları gösteren seyahat günleri, sözleşmeler, mülk belgeleri ve banka hesap dökümlerinin kayıtlarını tutmak.

1. Vergi ikametgahı, oturma iznine eşittir. Kıbrıs vergi ikametgahı, tek başına orada uzun vadeli yaşama, çalışma veya iş kurma hakkı vermez. Aynı zamanda, geçici veya süresiz bir oturma iznine sahip olmak, tek başına bir kişiyi vergi mukimi yapmaz.

2. Yalnızca 60 gün vergi ikametgahını güvence altına alır. Hak kazanmak için, kişinin Kıbrıs'ta bir ev bulundurması, aynı yıl başka hiçbir yerde vergi mukimi olmaması ve diğer tüm koşulları karşılaması gerekir — sadece ülkede fiziksel olarak 60 gün geçirmek yeterli değildir.

3. Kağıt üzerindeki varlık, gerçek varlık olarak sayılır. Yöneticilikler, şirketler veya “taşınmalar” sadece kağıt üzerinde mevcutsa, Kıbrıs'ta gerçek zaman geçirilmiyorsa ve gerçek bir yönetim yoksa, yabancı vergi makamları Kıbrıs vergi ikametgahını dikkate almayabilir.

4. Kıbrıs ikametgahı verdiğinde önceki vergi yükümlülükleri sona erer. Önceki vergi ikametgahı ülkeleri, Kıbrıs kişiyi vergi mukimi olarak kabul etse bile, çıkış kuralları veya bağlayıcı hükümler uyarınca geliri vergilendirmeye devam edebilir. Bu, küresel vergilendirme ve katı vergi çıkış kuralları olan ülkelerde yaygındır.

5. 60 günlük rejim tüm vergilendirmeyi ortadan kaldırır. Bazı gelir türleri Kıbrıs'ta hala vergilendirilebilir, bu nedenle 60 günlük kural, maaş, ticari gelir veya mülk gelirinden tam vergi muafiyeti anlamına gelmez.

Vergi ikametgahı dışında, Kıbrıs’ta iki kavram daha vardır: yerleşim yeri (domicile) ve yerleşim yeri dışı (non-dom) statüsü. Gelirin belirli bir yılda nerede vergilendirildiğini gösteren vergi ikametgahının aksine, yerleşim yeri bir kişinin uzun vadeli evini ve uzun vadeli bağlarını yansıtır.

Yerleşim yeri dışı statüsü, Kıbrıs’ta yerleşim yeri olmayan vergi mukimlerine sunulan tercihli bir rejimdir. Bu, uygun mukimlerin temettü ve faiz üzerindeki Özel Savunma Katkısı'ndan (SDC) kaçınmasını sağlar.

Uzun vadeli ikametgah statüsü olarak yerleşim yeri

Yerleşim yeri, bir kişinin tek bir vergi yılında nerede yaşadığına bakılmaksızın, uzun vadeli evini ve niyetlerini yansıtır. Bir kişinin en güçlü ve en kalıcı bağlantıya sahip olduğu yargı bölgesini temsil eder. Kısa vadeli ikametgah, yıllık vergi düzenlemeleri veya seyahat düzenlerinden etkilenmez.

Kıbrıs iki tür yerleşim yeri tanır[8]:

1. Menşe yerleşim yeri, normalde babadan miras alınan ve doğumda atanan. Yeni bir yerleşim yeri edinilmedikçe yürürlükte kalır.
2. Seçim yerleşim yeri, bir bireyin başka bir ülkeye kalıcı olarak yerleştiğinde, orada süresiz olarak kalma açık ve kalıcı niyetiyle elde edilir.

Yerleşim yerini değiştirmek, ikametgahdan daha fazlasını içerir — uzun vadeli kişisel, ekonomik ve sosyal bağlarda belirgin bir değişim gerektirir. Gerçek hayatta, yerleşim yeri değişikliği genellikle bir dizi faktörün birleşimiyle gösterilir, örneğin:

• ev ve varlık — Kıbrıs’ta ana bir ev satın almak veya uzun süreli kiralamak;
• aile ve günlük yaşam — akrabaları taşımak ve çocukların Kıbrıs’ta okula veya üniversiteye gitmesini sağlamak;
• ekonomik bağlar — Kıbrıs’tan ana işi yönetmek veya çalışmak, ayrıca ana bankacılık ilişkilerini ve profesyonel danışmanları taşımak;
• resmi adımlar ve niyet kanıtı — Kıbrıs'ın ana veraset yeri olarak kabul edilmesi için vasiyetnameleri güncellemek ve Kıbrıs vergi ikametgahını kısa vadeli bir yedek olarak değil, uzun vadeli olarak elde etmek ve kullanmak;
• eski yerleşim yeri ile bağları kesmek — işleri kapatmak, mülk satmak ve sosyal güvenlik veya seçim kayıtlarını sonlandırmak.

Kıbrıs mukimleri için vergi statüsü olarak yerleşim yeri dışı (non-dom)

Yerleşim yeri dışı statüsü, Kıbrıs’ta vergi mukimi olan ancak orada yerleşim yeri olmayan bireyler için geçerlidir. Ayrı bir yasal statüden ziyade bir vergi kategorisidir ve temettü ve faiz üzerindeki SDC’den muafiyet sağlar, bu da onu yatırımcılar ve girişimciler için özellikle çekici kılar.

Uygun olmak için, bireylerin aşağıdaki kriterlerden birini karşılaması gerekir[9]:

• yabancı bir menşe yerleşim yerini korumak;
• Kıbrıs vergi mukimi olmadan önce Kıbrıs dışında bir seçim yerleşim yerine sahip olmak;
• Kıbrıs’a kalıcı, ömür boyu evleri yapma niyeti olmaksızın taşınmak.

Yerleşim yeri dışı statüsü zaman sınırlıdır. Bir birey, art arda 20 yılın 17'sinde Kıbrıs vergi mukimi olduğunda sona erer. Bu noktadan sonra, kişi SDC amaçları için Kıbrıs'ta yerleşim yeri kabul edilir ve muafiyete erişimini kaybeder.

Uluslararası yatırımcılar, 60 günlük vergi ikametgahı yolunu yerleşim yeri dışı statüsüyle birleştirebilirler. Bunu yapmak için, diğer ülkelerde yerleşim yeri dışı kalmak önemlidir — örneğin, orada 183 günden az harcayarak ve yerel kurallara göre sizi vergi mukimi yapacak herhangi bir kriterden kaçınarak.

Kıbrıs’ta vergi ikametgahı almak, başka bir ülkenin de bir kişiyi vergi mukimi olarak kabul etmesini otomatik olarak engellemez.

Kıbrıs vergi ikametgahı güvence altına alındığında, yatırımcılar seyahat etmekte, AB’de istikrarlı bir vergi tabanının keyfini çıkarmakta ve yerleşim yeri dışı olarak temettü ve faiz üzerinden SDC ödememektedirler — yalnızca standart GESY sağlık katkısı uygulanır.

Yerleşim yeri ve yerleşim yeri dışı statüsü otomatik olarak verilmez.

Bireyler, Vergi Dairesi prosedürleri aracılığıyla yerleşim yeri dışı statüsü talep ederler, genellikle şunları sunarak:

• Form T.D. 38 — SDC amaçları için Yerleşim Yeri Statüsü Beyannamesi[10];
• Kıbrıs dışında ana bir eve sahip olunduğuna veya kiralandığına dair kanıt gibi yabancı bir yaşam merkezini gösteren destekleyici belgeler.

Başvuru sahibinin sunduğu belgeler, Vergi Dairesi’nin kişinin Kıbrıs’ta yerleşim yeri olarak mı yoksa yerleşim yeri dışı Kıbrıs vergi mukimi olarak mı kabul edildiğine karar vermesine yardımcı olur.

Vergi Dairesi bu statüleri sürekli olarak izler. İncelemeler genellikle temettü, faiz veya kira üzerindeki SDC’yi işlerken, vergi ikametgahı veya yerleşim yeri ile ilgili bir sertifika düzenlerken veya rutin kontroller veya denetimler yaparken gerçekleşir.

Temettülerin vergilendirilme şekli iki bileşene bağlıdır: Özel Savunma Katkısı (SDC) ve ayrı GESY sağlık katkıları. Temettülerin nereden geldiği vergi kurallarını değiştirmez — önemli olan sizin vergi ve yerleşim yeri statünüzdür.

Temettüler üzerindeki Özel Savunma Katkısı

SDC’yi kim öder. Sadece Kıbrıs'ta yerleşim yeri olan Kıbrıs vergi mukimleri temettü gelirinden SDC öder. Yerleşim yeri dışı mukimler, temettülerin nereden geldiğine bakılmaksızın tamamen muaftır[11].

SDC ne kadardır. Mevcut oran %17'dir ve hem Kıbrıs hem de yabancı şirketlerden elde edilen brüt temettü gelirine uygulanır[8].

SDC kapsamında temettü vergilendirmesi için özel durumlar

Varsayılan temettüler. Bir Kıbrıs vergi mukimi şirket, vergi sonrası karlarının en az %70'ini 2 yıl içinde dağıtmazsa, bu %70'lik kısım hissedarlarına temettü olarak ödenmiş gibi kabul edilir[12]. Yerleşim yeri olan bireysel hissedarlar için, bu varsayılan miktar %17 oranında SDC'ye tabidir. Yerleşim yeri dışı hissedarlar, varsayılan temettülerde bile SDC'den muaf kalır.

Düşük vergili veya özsüz yapılardan yabancı temettüler. Bu durumda, yetkililer kötüye kullanımı önlemek için olağan SDC muafiyetini reddedebilir[8], böylece temettü %17 oranında SDC kapsamında vergilendirilebilir.

Temettülerin gelir vergisi muamelesi

Çoğu durumda, Kıbrıs vergi mukimleri, temettülerin Kıbrıs’tan veya yurt dışından gelip gelmediğine bakılmaksızın, temettüler üzerinden gelir vergisi ödemezler. Bireyler için temettü vergilendirmesi normalde gelir vergisi yerine SDC aracılığıyla ele alınır.

Sağlık katkısı

Sağlık katkılarını kim öder. Tüm Kıbrıs vergi mukimleri Genel Sağlık Sistemi'ne (GESY) katkıda bulunmak zorundadır.

Ne kadar vergilendirilir. Temettüler dahildir ve GESY oranı yıllık bir sınıra kadar %2,65'tir. Bu hem yerleşim yeri olan hem de yerleşim yeri dışı mukimler için geçerlidir[13].

Yabancılar Kıbrıs’ta sadece 60 günlük yol ve yerleşim yeri dışı statüsünden değil, aynı zamanda miras ve intikal vergisinin bulunmamasından da yararlanabilirler[14].

Miras: ölümden sonra hala ortaya çıkabilecek maliyetler

Kıbrıs miras vergisi uygulamaz. Ancak, bazı maliyetler devam eder:

1. Daha sonraki satışta sermaye kazancı vergisi (CGT). Mirasçılar miras kalan Kıbrıs gayrimenkulünü karla satarsa, kazanç üzerinden %20 oranında CGT alınır[15].
2. Devir ücretleri. Kıbrıs'taki bir mülk mirasçıların adına devredildiğinde, Tapu Dairesi ücretleri mülkün değeri üzerinden uygulanır: €85.000'e kadar %3, €85.001—170.000 arası %5 ve €170.000 üzeri %8[16].
3. Veraset idare maliyetleri. Vasiyetin yerine getirilmesi ve veraset genellikle mahkeme başvurusu ve avukatlar, noterler ve danışmanlar için profesyonel ücretler içerir, genellikle %3—5 artı KDV civarındadır.

Miras vergisinin olmaması, ölen kişinin Kıbrıslı veya yabancı olmasına bakılmaksızın geçerlidir. Mirasçılar, sadece ölüm nedeniyle ek bir vergi ödemeden Kıbrıs varlıklarını alırlar.

Yaşam boyu hediyeler: varlıklar verildiğinde nasıl vergilendirilir?

Ebeveynler ve çocuklar veya eşler gibi yakın akrabalar arasındaki transferler, uygun şekilde belgelendiği takdirde genellikle hediye vergisinden ve CGT’den muaftır. Ancak, Tapu Dairesi devir ücretleri, genellikle indirimli oranlarda, uygun durumlarda %0,1'e kadar hala uygulanabilir[17].

Yaşam boyu transferler neden yaygındır?

Miras vergisi olmasa bile, birçok aile aşağıdaki amaçlarla varlıklarını yaşarken devretmeyi tercih eder:

1. Mülkiyeti basitleştirmek. Çocuklar veya aile holding şirketleri erken dönemde sahip olurlar, böylece vasiyetin yerine getirilmesi gereken daha az varlık kalır ve ölüm sonrası formaliteler azalır.
2. Kıbrıs muafiyetlerini kullanmak. Aile hediyeleri genellikle CGT olmadan ve indirimli devir ücretleriyle yapılabilir, bu da varlıkların nispeten uygun koşullarla gelecek nesle geçmesini sağlar.
3. Kontrol ve faydayı ayırmak. Ebeveynler bir şirket veya hissedarlar anlaşması aracılığıyla kontrolü elinde tutabilirken, çocuklar kademeli olarak mülkiyet ve gelir haklarını alırlar.
4. Sınır ötesi sürtüşmeyi azaltmak. Diğer ülkelerin miras veya intikal vergisi uygulayabileceği veya katı zorunlu miras kurallarına sahip olabileceği durumlarda, şirketler veya holding araçlarıyla erken yapılandırma, gelecekteki transferleri kolaylaştırabilir.

Bu nedenle, Kıbrıs ölümde mirası vergilendirmese de, yaşam boyu transferler mülkiyeti düzenlemek, gelecekteki evrak işlerini azaltmak ve aile ve sınır ötesi ihtiyaçlara uymak için hala yaygın olarak kullanılmaktadır.

Sınır ötesi miras ve yabancı intikal vergileri

Kıbrıs miras veya intikal vergisi almazken, bu durum diğer ülkelerin aynı varlıkları veya transferleri vergilendirmesini engellemez. Yabancı miras veya intikal vergisi aşağıdaki durumlarda uygulanabilir:

• ölen kişi yurt dışında ikametgah sahibi veya yerleşim yeri sahibi ise;
• miras veya hediye, miras veya intikal vergisi alan bir ülkede bulunan varlıkları içeriyorsa;
• yerel vergi kuralları kişinin uyruğuna veya uzun vadeli evine dayanıyorsa.

AB kuralları, genellikle kişinin en son yaşadığı yere göre hangi ülkenin miras hukukunun uygulanacağını belirler, ancak bireyler bunun yerine kendi uyruklarının hukukunu seçebilirler. Bu kurallar sadece mirasın nasıl dağıtılacağını etkiler, nasıl vergilendirileceğini değil. Vergilendirme her ülke tarafından ayrı ayrı kararlaştırılır.

Varlıklı yabancılar genellikle Kıbrıs’ta sadece vergi ikametgahı elde etmekle kalmaz, aynı zamanda daimi ikametgah da sağlarlar. Bu onlara, bir AB ülkesinde ömür boyu ikamet etme hakkı ve uzun vadeli planlama için net bir temel gibi daha güçlü avantajlar sunar.

Kıbrıs’ta yatırım yoluyla daimi ikametgah elde edilebilir. En az €300.000 katkıda bulunarak, bir başvuru sahibi ve ailesi ömür boyu statü alabilir; bu, 60 günlük vergi kuralı, yerleşim yeri dışı rejimi, düşük %12,5 kurumlar vergisi ve çoğu temettü gelirinden vergi alınmaması ile iyi çalışır.

Kıbrıs’ta yatırım yoluyla daimi ikametgah: genel bakış

Bir yatırımcı aşağıdakilerden birini satın almayı seçebilir:

• konut mülkü;
• ticari mülk;
• bir Kıbrıs şirketindeki hisseler;
• yerel bir yatırım fonundaki birimler.

Seçilen yatırım konut dışı mülk ise, yatırımcının yine de Kıbrıs’ta konut satın alması veya kiralaması gerekir. Bu durumda, minimum değer gereksinimleri yoktur.

Aile üyeleri başvuruya dahil edilebilir: eş, 18 yaş altı çocuklar, 25 yaşına kadar okuyan bağımlı çocuklar ve her yaştan engelli çocuklar.

Yatırım, daimi ikametgah süresince korunmalıdır. Uygulamada, fonlar ancak daimi ikametgahtan vazgeçildikten veya vatandaşlık elde edildikten sonra çekilebilir. Kıbrıs pasaportu almak için yatırımcıların Kıbrıs’ta en az 8 yıl yaşaması gerekir.

Daimi ikametgah (PR) 60 günlük vergi ikametgahı modelini ve yerleşim yeri dışı rejimini nasıl destekler?

Kıbrıs’ta fiziksel varlık. Daimi ikametgah, Kıbrıs'ta vize sınırlamaları olmaksızın kalma hakkı verir ve her yıl gerekli 60 günü geçirmeyi kolaylaştırır. Yatırımcılar, Kıbrıs'ta bir vergi tabanı sürdürürken uluslararası seyahat etmeye ve yaşamaya devam edebilirler.

Yerleşim yeri dışı statüsü ve temettü planlaması. Daimi ikametgah, bir kişiyi Kıbrıs'ta yerleşim yeri sahibi yapmaz. Yabancı bir yatırımcı daimi ikametgahı elinde tutabilir, 60 günlük kurala göre Kıbrıs vergi mukimi olabilir ve uzun yıllar yerleşim yeri dışı statüsünü koruyabilir. Bu süre zarfında, temettüler ve çoğu faiz SDC'den muaf kalır.

Aile desteği ve vergisiz miras. Kıbrıs'ta miras vergisi yoktur, bu nedenle Kıbrıs'taki mülk veya bir Kıbrıs şirketindeki hisseler gibi varlıklar, ek bir intikal ücreti olmaksızın mirasçılara geçebilir. Eşler ve çocuklar için daimi ikametgahın mevcut olmasıyla, aileler Kıbrıs'ta yerleşebilir ve varlıkları nesiller arası sorunsuz bir şekilde aktarabilir.

1. 60 günlük yol, hareketli yatırımcıların ve yöneticilerin kısa bir yıllık kalışla Kıbrıs vergi ikametgahını güvence altına almasını sağlar.
2. 60 günlük yol kapsamında, bir kişi Kıbrıs’ta en az 60 gün geçirmeli, orada bir evi olmalı, Kıbrıs merkezli bir işte, işletmede veya yöneticilik görevinde bulunmalı ve aynı yıl başka hiçbir ülkede vergi mukimi olmamalıdır.
3. Yerleşim yeri dışı statüsü, bir kişinin bir ülkede yaşadığı ve vergi ödediği ancak o ülkenin uzun vadeli evi olarak kabul edilmediği anlamına gelir. Bu statü, Kıbrıs vergi mukimlerini temettüler üzerindeki SDC’den muaf tutar.
4. Kıbrıs’ta miras ve intikal vergisi yoktur.
5. Kıbrıs yatırım yoluyla daimi ikametgah, Kıbrıs'ta ömür boyu yaşama hakkı sağlar ve 60 günlük modeli, yerleşim yeri dışı planlamayı ve uzun vadeli aile verasetini desteklemek için istikrarlı bir temel sunar.

1. Kaynak: PwC — Kıbrıs’ta vergi ikametgahı
2. Kaynak: 2017 Gelir Vergisi Değişiklik Yasası, No. 119(I)/2017 — Ο περί Φορολογίας του Εισοδήματος (Τροποποιητικός) Νόμος του 2017
3. Kaynak: KPMG — Kıbrıs Vergi İkametgahı ve Yerleşim Yeri Dışı Kuralları
4. Kaynak: Kıbrıs Hükümeti — Çevrimiçi Vergi Kayıt Kılavuzları
5. Kaynak: Kıbrıs'ta Çevrimiçi vergi dosyalama sistemi
6. Kıbrıs Hükümeti — Bireyin Vergi Siciline Kaydı için Gerekli Belgeler
7. Kaynak: Vergi Yılı için Vergi İkametgah Belgesi Düzenlenmesi Amacıyla Beyanname
8. Kaynak: Kıbrıs'ta yerleşim yeri statüsü — Ο Περί Έκτακτης Εισφοράς για την Άμυνα της Δημοκρατίας Νόμος του 2002 (117(I)/2002)
9. Kaynak: KPMG — Kıbrıs Vergi İkametgahı ve Yerleşim Yeri Dışı Kuralları
10. Kaynak: Yerleşim Yeri Dışı olarak Muafiyet için Birey Beyannamesi
11. Kaynak: PwC — Kıbrıs’ta kişisel gelir vergileri
12. Kaynak: Cumhuriyet Savunması için Özel Katkı Yasaları
13. Kaynak: GESY — GHS nasıl finanse edilir
14. Kaynak: Kıbrıs Vergi Dairesi — Taşınmaz Mal
15. Kaynak: Kıbrıs Vergi Dairesi — Bireyler
16. Kaynak: Tapu ve Kadastro Dairesi — Ücretler ve harçlar
17. Kaynak: PwC — Kıbrıs’ta vergiler