Bir konuşmacının Schengen içinde çalışması ve seyahat etmesi için İtalya oturma izni

Aziz, Tunuslu bir trader, finans danışmanı ve konuşmacıdır. On yılı aşkın süredir borsada işlem yapmakta olup bu alanda profesyonelleşmiştir. Ayrıca, finansal ve ekonomik konferanslara ve forumlara katılmaktan ve bilgilerini genç girişimcilerle paylaşmaktan keyif almaktadır.

Yatırımcının Ines adında bir eşi ve iki çocuğu vardır: 25 yaşında Manel adında bir oğlu ve 19 yaşında Emna adında bir kızı. Emna şu anda Tunus’ta bir üniversitede eğitim görmektedir.

2022 yılına gelindiğinde, aile Avrupa’da sadece iki kez bulunmuştu çünkü Schengen vizesi alma süreci onlar için her zaman stresliydi.

Ayrıca, ret alma riskine karşı kendilerini hiçbir zaman güvende hissetmemişlerdi. Yine de Avrupa’yı keşfetmeyi ve bunu mümkün olduğunca az engelle karşılaşarak yapmayı istiyorlardı.

Aziz, Avrupa kamuoyuyla çalışma ve daha tanınmış bir konuşmacı olma tutkusuyla da hareket ediyordu.

Böylece, yatırım yoluyla bir Avrupa oturma izni almaya karar verdiler. Bu izinle Schengen Bölgesi içinde vizesiz seyahat edebilirler. Bu durum, çocukların kariyer fırsatları ve vatandaşlık olasılıkları gibi diğer nedenlerle de faydalı olabilir.

Yatırımcılar, taşınacaklarından emin olmadıkları için bir Schengen ülkesinde gayrimenkul satın almakla ilgilenmediklerini hemen belirttiler. Üstelik, uğraşmak istemedikleri bir yönetim süreci gerektirdiği için mülk kiralamayı da istemiyorlardı.

Aynı zamanda Aziz deneyimli bir borsa oyuncusuydu ve Portekiz, İspanya, Yunanistan ve İtalya gibi ülkelerin menkul kıymetlere yatırım seçenekleri bulunuyordu.

İspanya oturma izni programı kapsamında yatırımcılar, İspanyol şirketlerinin hisselerini veya devlet tahvilleri satın alarak oturum statüsü elde edebiliyorlardı. Ancak aile, ülkenin Tunus ile çifte vatandaşlığa izin vermediğini öğrendiğinde İspanya seçeneğini hemen eledi.

Aile, nihayetinde başka bir ülkenin vatandaşlığına başvurup başvurmayacaklarından henüz emin değildi ancak bu seçeneği de tamamen dışlamıyorlardı. Aynı zamanda Tunus pasaportlarından vazgeçmek de istemiyorlardı.

Portekiz oturma izni yatırımcıların Portekiz'deki bir ticari girişime katkıda bulunmasını gerektiriyordu. Bu cazip bir seçenekti ancak en az 5 istihdam yaratma şartı da aranıyordu. Bu durum, yatırımcının en azından kısmen şirketin yönetimine dahil olması gerektiği anlamına geliyordu ki Aziz bunu yapmak istemiyorlardı.

Ayrıca yatırım fonu birimleri satın alma seçeneği de vardı ancak bu süreç, ilgili varlıklarla çalışan uygun bir fonun seçilmesini gerektiriyordu. Sonrasında yatırımcının parasını transfer etmesi ve bu paraya en az 5 yıl boyunca erişememesi gerekecekti.

Yunanistan oturma izni, sadece €400.000 tutarında menkul kıymet alımı gerektirdiği için cazip bir seçenek gibi görünüyordu. Ayrıca statülerini korumak için Yunanistan'da yaşamaları veya ülkeyi ziyaret etmeleri de gerekmiyordu.

Fakat bir sorun, aileyi Yunanistan oturma izni programından uzaklaştırdı. Bu program kapsamında yatırımcı, başvuruya yalnızca 21 yaşından küçük çocuklarını dahil edebiliyordu. Manel 25 yaşındaydı ve bu şartı karşılamıyordu; onun için ayrıca başvuruda bulunmak ise aileye cazip gelmedi. Bu, aynı prosedürün tekrarlanması ve iki kat daha fazla yatırım yapılması anlamına gelecekti.

Sunduğumuz yatırım programlarından biri de İtalya programıydı. Yatırımcılar bu programı titizlikle incelediler.

İlk olarak, yatırımcı İtalya’da faaliyet gösteren bir şirketin hisselerini satın alabilirdi. Başka hiçbir şart aranmıyordu. İkinci seçenek, Aziz’in aşina olduğu devlet tahvilleri satın almaktı. Ayrıca tahvillerin 2 yıl sonra itfa edilebilecek olması da hoşuna gitmişti.

En büyük avantajlardan biri, bekar olan ve kendi çocuğu bulunmayan 25 yaşındaki oğullarını da ekleme imkanıydı.

Sonuç olarak aile, bir start-up’a yatırım yapmaktan daha güvenli olduğu ve hayır kurumlarına bağış yapmaktan veya devlet tahvili satın almaktan daha az maliyetli olduğu için faal bir İtalyan şirketine yatırım yapmaya karar verdi.

Karar verildikten sonra Immigrant Invest, başvuru sürecini hazırlamaya başladı.

İtalya tüm gereklilikleri karşılıyordu:

• Schengen Bölgesi’ne vizesiz seyahat;

• vatandaşlık olasılıkları;

• menkul kıymetlere yatırım yapma fırsatı;

• 25 yaşındaki oğlu ekleme hakkı.

Aziz’in ailesi oturma izinlerini Mayıs ayında, kızlarının Tunus’taki üniversitedeki ikinci döneminin bitiminden hemen önce aldı. Bu durum, Emna’nın sınavlarından sonra Avrupa’ya gidebilecekleri ve dersleri tekrar başlamadan önce orada en az 2 ay geçirebilecekleri anlamına geliyordu.

Emna ayrıca ufkunu genişletmek için İtalyan üniversitelerinden birinde bir değişim dönemi geçirmeyi de düşünüyor.

Aile hala İtalya’ya yerleşmek ve pasaportlarını almak isteyip istemediklerini bilmiyor; vatanlarını çok seviyorlar. Nihayetinde Aziz ve Ines Tunus’ta kalabilir, çocukları ise Avrupa’ya taşınabilir. Artık vizeler birbirlerini görmelerine engel olmayacak.